DE ZWANGERSCHAP VAN CAMERON DIAZ Met een film over zwangere vrouwen kun je er als filmmaker wel vanuit gaan dat mannen hun uiterste best zullen doen om de bioscoop te omzeilen. Daar zal de wulpse blik van Cameron Diaz op de poster weinig verandering in brengen. Al laat je er honderd lekkere wijven in spelen, zolang die met een bolle buik rondlopen is de magie er toch snel vanaf. Ik hoor van vrienden regelmatig gezucht en gezeur als ze door hun wederhelft “gezellig samen” naar een romantische komedie worden gesleurd en weet zeker dat als op zo’n knus avondje een film met de titel What to Expect When You’re Expecting wordt voorgesteld, ze stuk voor stuk linea recta naar de dichtstbijzijnde nooduitgang zouden willen sprinten.

In dit geval ook zeker geen slecht idee. In What to Expect When You’re Expecting, waarin vijf vrouwen gedurende negen maanden worden gevolgd, wordt zo’n beetje elke open deur over zwangerschap ingetrapt. Wat er mooi aan is, wat er verschrikkelijk aan is, wat er mis kan gaan en hoe je als vrouw dan ook nog een kerel moet begeleiden die geen idee heeft wat hij met de hormonale uitbarstingen van de moeder van zijn aanstaande kind aanmoet. De film, die gebaseerd is op de gelijknamige bestseller die als een soort bijbel op het nachtkastje van elke zwangere Amerikaanse vrouw schijnt te liggen, probeert alle aspecten van het krijgen van een kind te belichten.

Zwanger zijn, zo wordt ons verteld, is niet altijd rozengeur en maneschijn. Regisseur Kirk Jones heeft geprobeerd komedie en drama met elkaar te vermengen, maar faalde jammerlijk. Door de overdaad aan clichés is de film niet echt grappig en als drama ook nauwelijks serieus te nemen. Maar wat ik daarnaast nogal verontrustend vind is dat tussen alle zwangerschapperikelen door de kijker op het hart wordt gedrukt dat het leven zonder kinderen eigenlijk maar een lege huls is. En het zijn de mannen die deze dubieuze boodschap overbrengen.

“Ik dacht altijd dat ik gelukkig was, maar nu ik vader ben ben ik het ook écht”, horen we komiek Chris Rock zeggen terwijl hij met een mannenclubje en hun kroost door het park wandelt. “Familie is alles. Het enige wat ik uiteindelijk in deze wereld zal achterlaten zijn mijn kinderen”, declameert Dennis Quaid op de kraamafdeling van het ziekenhuis. Zo word je tijdens een onschuldig bioscoopbezoekje ineens opgeroepen om je als de sodemieter te gaan voortplanten, want anders zal je leven – aldus de filmmakers - nooit compleet zijn. Het is allemaal nogal wat. Alsof dat romantisch avondje uit niet al zwaar genoeg was voor die paar kerels die zich wél de bioscoop in hadden laten lokken.

Archief
GLAMOUR IN CANNES
CULTURE CLASH
ZOMER BLOCKBUSTERS
DUTCH DELIGHT IN HOLLYWOOD
OSCAR WEETJES
OUDERWETSE PAARDENLIEFHEBBERS
TIEN MEMORABELE OSCAR MOMENTEN
DE MAGISCHE FILMLESSEN VAN MARTIN SCORSESE
BEZIGHEIDSTHERAPIE VOOR BRAD PITT