Schokkende uitspraken van loverboy-slachtoffers
Reageer
RTL Nieuws sprak twee meisjes (zie bovenstaande interviews). In het rapport komen meer meisjes aan het woord. Hieronder een overzicht van de opmerkelijkste uitspraken:
Advies
Caroline: "Omdat ik al eerder aangifte had gedaan voor verkrachting, gaven ze mij het advies dat ik het maar moest vergeten en laten gaan."
Angst
Eline: "In die tijd heb ik zo veel mogelijk de politie gemeden. Als ik naar de politie zou stappen dan zouden ze mijn foto’s en mijn video-opnames gebruiken tegen mijn familie. Verder zouden ze mijn nichtje ook pakken, dus ik heb gezorgd dat ik niet in contact kwam met de politie. Ik werd meestal door mijn pooiers weggebracht dus zo moeilijk was het niet om justitie te ontlopen. Het beeld wat ik van agenten had was angst. Ik wilde niets met hen te maken hebben, omdat ik bang was dat mijn familie iets overkwam."
Weggestuurd
René: "Ik ben de eerste keer weggestuurd bij het politiebureau, ze konden niks doen. Dus waarom zou ik dan teruggaan? De eerste keer zei ik dat ik alleen ruzie had met mijn toenmalige vriend, dat hij me geslagen had, en dat ik hulp nodig had. Verder zei ik niks over het diepere probleem, dat kwam grotendeels omdat ze niet verder vroegen, en mij direct wegstuurden. Daar komt nog bij dat je niet alles zegt aan de balie, met al die mensen om je heen. Ze gingen gewoon geen gesprek met me aan, namen met niet apart."
Geen contact
René is ook daarna vaker van het kastje naar de muur gestuurd. "Ik heb zes keer aangifte gedaan, bij verschillende bureaus. Alle keren ben ik weggestuurd. Een keer heb ik een een-op-een-gesprek gehad in Amsterdam. Daar heb ik verteld wat er werkelijk aan de hand was. Ze hebben hierna geen contact meer met me opgenomen, ook al hadden ze gezegd van wel."
Taxibedrijf
Mieke: "Toen ik over de grens was heb ik direct de politie gebeld en gevraagd om mij te komen halen omdat ik gevlucht was. Het antwoord was: "Wij zijn geen taxibedrijf". Toen ze eenmaal door haar ouders opgehaald was en langs een politiebureau ging voor de aangifte gebeurde het volgende: "Daar werd ik door een baliemedewerker geholpen en er werd mij verteld dat ze bij de politie niets voor mij konden doen, omdat het misdrijf in België had plaatsgevonden." Uiteindelijk liep ook in België de aangifte spaak bij gebrek aan hard bewijs en omdat het een 'familieprobleem' zou zijn."
Even negatief
Toch zijn niet alle ondervraagden even negatief. Bijvoorbeeld Imke: “Het onderzoek werd meteen in behandeling genomen. Ze hebben hun best wel gedaan.“ Jasmina: “Toen het onderzoek eenmaal liep, werd het vlekkeloos gedaan en hebben de rechercheurs hun benen onder het lijf uitgelopen om mijn ex achter de tralies te krijgen. Daardoor voelde ik mij echt gesteund.”
Slechte hulp loverboy-slachtoffers
>
