Een reconstructie van de ondergang
Het leek zo goed te gaan. Begin 2009 leek de bank van Dirk Scheringa nog een succesverhaal. De kredietcrisis leek de DSB bank weinig te raken en premier Balkenende noemde de directeur een ‘voorbeeld in de financiële sector’.
Maar achter de schermen ziet het er niet rooskleurig uit. De Nederlandsche Bank (DNB) bemoeit zich ermee en verscherpt het toezicht op de DSB. De Autoriteit Financiële Markten (AFM) stelt een onderzoek naar de hypotheekverstrekking van de bank.
Meer nieuws sijpelt naar buiten. Oud-medewerkers doen een boekje open over de verkooptechnieken van de DSB. Systematisch té hoge koopsompolissen afsluiten, geen rekening houden met de financiële draagkracht en provisies die tot 90% oplopen. De klanten gaan gebukt onder torenhoge lasten.
Het gaat van kwaad tot erger. De rechtbank plaats de DSB Bank op 12 oktober onder curatele na een verzoek van de Nederlandse bank. Klanten haalden honderden miljoenen weg.
Pogingen van Scheringa om de bank onder te brengen bij een andere bank mislukken. Overleg met de Rabobank, ABN Amro, ING, Fortis en SNS lopen op niets uit. En ook Dirks laatste strohalm, een Amerikaanse partij, haakt af. De Amsterdamse rechtbank verklaart de DSB bank failliet.
De meeste spaarders hebben nu hun geld terug. DNB keerde 2,5 miljard uit. Het gros viel onder de depositogarantie voor bedragen tot de 100.000 euro. Maar voor veel gedupeerden blijft de onzekerheid. Vooral voor DSB-klanten met een hypotheek en lening.
Volgens de curatoren duurt de afhandeling van het faillissement nog jaren. Ze schatten dat ze nog 5 tot 10 jaar bezig zullen zijn. Alle klanten met een DSB-lening moeten worden ondergebracht bij andere banken, die de lening van DSB kopen. Begin van het jaar starten daarover de onderhandelingen.
Zeshonderd gedupeerden in acute nood kregen een brief van de curator over hulp. Jelle Hendrickx van het Steunfonds Probleemhypotheken noemde het aanbod van de curatoren 'teleurstellend'. Vlak voor het faillissement van DSB Bank trof hij namens gedupeerden een regeling met het toenmalige bestuur, maar die deal wordt door de curatoren niet in stand gehouden.
Volgens Hendrickx zouden veel meer mensen in aanmerking moeten komen voor een regeling. Nu valt het aantal nog lager uit.
