'Tranen en ongeloof na drama Kramer'
Ik was erbij, bij de 10 km mannen. Ook ik heb het nog niet helemaal verwerkt, net als velen met mij. Hoe snel kan de sfeer in een stadion omslaan van enorme vreugde tot verwarring en daarna grote teleurstelling. Sven Kramer die de race van zijn leven reed, het stadion stond op z'n kop. Het moment dat de speaker omriep dat het officieel was dat hij werd gediskwalificeerd, voelde een ieder door zijn lichaam gaan. Op de stoelen zag je de Nederlanders zitten met ongeloof in hun ogen. Een enkeling pinkte een traantje weg. Op de 'flower ceremony' wilde niemand wachten, dus liep de Oval snel leeg. Een meisje voor me trapte uit frustratie hard tegen een prullenbak.
Gisteren had ik van vrienden van Bob de Jong nog een kaartje weten te bemachtigen, zij hadden er nog een paar over. Ik wilde graag een ticket en mijn shift kwam precies zo uit dat ik naar de 10 km kon gaan. Die ochtend vroeg opgestaan om op tijd bij de Oval te zijn. Ondanks mijn avondshift van de dag ervoor was dat geen probleem: het HHH ging iets eerder dicht voor het publiek, waarna alle crewleden na een peptalk in het zonnetje werden gezet.
Ondanks dat er geen goud is gewonnen, heeft Bob de Jong natuurlijk wel mooi de bronzen plak te pakken gekregen. Dat betekent een feestje vanavond in het HHH. En daar wil iedereen wel bij zijn lijkt me, dus het zal een drukke, maar gezellige avondshift worden.
Esther



