Althans volgens een Amerikaans echtpaar dat het lichaam gefotografeerd denkt te hebben. Het echtpaar nam de foto tijdens het snorkelen voor de kust van Aruba. Op dat moment waren ze zich zelf nergens van bewust. Pas toen ze hun vakantierolletje hadden ontwikkeld, zagen ze het.

Zagen ze hèt? Die paar donkere vlekken? Nee, Natalee Holloway, wist John Muldowney intuïtief. Hij liet de foto aan zijn huisarts zien en die wist nog te melden dat het skelet waarschijnlijk was verzwaard met enkele stenen.

Lachwekkend? Wie kritisch naar de foto kijkt, kan moeilijk de gedachte onderdrukken dat het om niet veel meer gaat dan enkele vlekken. Hoezo een lichaam? Nou ja, het kan natuurlijk waar zijn... Maar de kans is groter dat het echtpaar last had van een van onze neigingen uit de oertijd: Pareidolie.

Niet te onderdrukken

Ofwel: de niet te onderdrukken neiging om overal herkenbare dingen in te zien. Gezichten in wolken (eventueel van de duivel op 9/11), geesten op foto's of dus Natalee Holloway onder water.

Pareidolie dus. Die neiging van de hersenen was waarschijnlijk vroeger van belang om te overleven. Het snel herkennen van bijvoorbeeld een leeuw was voor de prehistorische mensen van levensbelang, zelfs zo belangrijk dat onze hersenen erin doorschoten. Een leeuw zien waar die niet is, was hoogstens slecht voor je hart. Een leeuw niet zien waar die wel is daarentegen...

Hoever ben jij heen?

Maar nu: zijn we soms knettergek? Moest jij gniffelen om dat domme Amerikaanse echtpaar? Kijk dan eens hoever jouw hersenen zijn doorgeschoten...

Wees gerust. Je bent niet gek. Het is het resultaat van miljoenen jaren evolutie.

© RTL Nieuws.nl