Erik Mouthaan schrijft over de speech van de Democratische presidentskandidaat Barack Obama.
Ik zit verscholen achter een klapstoel op 15 meter afstand van Barack Obama. Met cameraman Roel van Hees ben ik achter de ruggen van gedelegeerden uit de staat Illinois gedoken zodat de secret service ons niet ziet.
De beveiligers en de brandweer hebben namelijk besloten dat er te veel mensen rondbanjeren vlak voor het podium. 'Media out' is de boodschap. Maar Roel en ik willen blijven om van dichtbij eigen plaatjes te maken. We schuifelen van de ene rij naar de andere terwijl Barack Obama de belangrijkste speech van zijn leven uitspreekt.
Voor ons zit een dame die hartstochtelijk meedoet met Obama. Om de haverklap roept ze "you said it!" of "that's right!". Haar buurman zwaait met een bord met daarop de tekst "change" (verandering).
Als Obama praat over de visie die hij heeft voor Amerika en over hoe zijn moeder zich op haar sterfbed zorgen moest maken over de rekeningen van de zorgverzekeraar, is het muisstil in dit stadion dat is gevuld met 75.000 fans. Het enige dat je hoort is de stem van Obama, de echo, en het wiekende geluid van een politiehelikopter die over het stadion vliegt.
Natuurlijk ontdekken de ordebewakers het RTL-team, we worden gesommeerd om naar achter te gaan en komen op een paar meter van Stevie Wonder te staan. Obama is inmiddels strijdbaarder, noemt de VS 'de laatste beste hoop van de wereld'. Een neonbord knippert in koeienletters 'America'.
De kandidaat sluit af. Zijn vrouw en dochters staan al klaar in de coulissen, zie ik, te wachten tot ze het teken krijgen om naar voren te gaan.
Dichter bij geschiedenis kan ik vanavond niet komen.
© RTL Nieuws.nl