Arjan Erkel neemt eerst een jaar rust
Goed behandeld
Met zijn ouders en burgemeester Lonink aan zijn zijde sprak hij kort de media toe. Op vragen wat hij tijdens zijn ontvoering van bijna twintig maanden in Dagestan heeft meegemaakt, wilde Erkel niet ingaan. Wel zei hij goed te zijn behandeld door zijn gijzelnemers.
Emmer
Erkel, medewerker van Artsen zonder Grenzen, veranderde vijf keer van locatie en zat 16 maanden zonder elektriciteit. Hij deed zijn ontlasting in een emmer en kwam bijna niet buiten.
Alleen
Erkel was tijdens zijn ontvoering altijd alleen. In het begin sleet hij zijn dagen door heen en weer te lopen en naar het plafond te staren. Later kreeg hij meer contact met zijn gijzelnemers, of 'cipiers' zoals hij ze zelf noemde.
Respect
Sympathie heeft hij voor zijn ontvoerders niet gekregen, maar wel respect omdat ze hem goed behandelden. Soms kreeg hij boekjes van zijn bewakers. Ook vertelden ze Erkel wat er gebeurde in de wereld, zoals de oorlog in Irak.
Geėmotioneerd
Erkel reageerde emotioneel op vragen over de omstandigheden waarin hij zich bevond. Toen hij vertelde dat hij zijn cipiers eens had gevraagd of ze hem als hij zou moeten sterven met een enkele kogel in zijn voorhoofd wilden doden, gebaarde vader Dick dat hij maar niet verder moest vertellen.
