Vrouw Bijenkorf-drama doet verhaal

Ongeluk

Zelf spreekt de 24-jarige J. van T. consequent van 'een ongeluk'. Ze had zicht op een eigen woning, ze wilde weer naar school en verlangde ernaar een normaal bestaan op te bouwen, voor haarzelf en haar anderhalf jaar oude dochtertje. Een psychose dreef haar op maandag 22 oktober 2007 naar De Bijenkorf in hartje Amsterdam.

Kinderwagen

Eenmaal daar aangekomen is zij, voor zover te reconstrueren valt, vrijwel direct met de lift naar de vierde verdieping gegaan. Haar dochtertje zat in de kinderwagen, met haar gezichtje naar haar toe. Voor Van T. zelf zijn de dramatische gebeurtenissen die volgden verdwenen in een zwart gat in haar geheugen.

Niet doen!

Een medewerker van De Bijenkorf zag de frêle Van T. aan de balustrade van die vierde verdieping staan, zo gaf rechter Dick van den Brink zijn getuigenverklaring weer. Hij zag hoe zij haar dochtertje uit het wagentje haalde en voor zich op de balustrade zette. "Wil je dat alsjeblieft niet doen!" riep de medewerker in de richting van Van T. De vrouw draaide haar hoofd een beetje naar hem toe, maar reageerde verder niet.

Wegwerpgebaar

De vrouw klom op de balustrade. Terwijl zij op haar knieën zat, pakte zij het kindje op. "Niet doen! Niet doen! Niet doen!" schreeuwde de medewerker nog. De vrouw gooide het peutertje over de balustrade en maakte volgens de medewerker 'een wegwerpgebaar'. De medewerker volgde de val van het kind niet, maar hoorde wel hoe het met een ijzingwekkende klap op de vloer van de eerste etage doodviel.

Bedeesd

Van T. kroop direct daarna over de balustrade, hing even aan een daaraan bevestigde glaswand en liet los. Een winkelende vrouw, die eveneens iets van het drama heeft gezien, viel het op dat Van T. 'heel erg bedeesd, koel en kalm' was. Van T. overleefde haar val. Nadat zij was ontwaakt uit een coma, vertelde een psychiater in het ziekenhuis dat haar dochtertje dood was. "Ik hoorde wat ze zei", vertelde Van T. de rechtbank, "maar het drong niet tot me door."

Danseres

De vraag blijft wat Van T., die in betere tijden danseres was, tot haar daad heeft bewogen. "Ik heb het gewoon heel zwaar gehad", zei ze dinsdag. Haar leven was rommelig, het afgelopen jaar kenmerkte zich door ,,allerlei dramatische gebeurtenissen". Van T.: "Ik denk dat er gewoon iets is geknapt waardoor ik helemaal de weg ben kwijtgeraakt."

Satanisten

In de weken voorafgaand aan het afschuwwekkende incident had zij zelf ook wel door dat het niet goed met haar ging, evenals enkele naasten. Ze dacht dat ze vermoord zou worden door 'satanisten', ze dacht dat ze 'een chip in haar oor' had, evenals alle meisjes uit haar geboortejaar, en dat ze werd afgeluisterd. Zelfmoord was echter nooit in haar opgekomen, zo bezwoer zij de rechtbank.

Gebed zoeken

"Ik wou gebed zoeken", zo verklaarde ze haar zwerftocht door Amsterdam met haar dochtertje op 22 oktober. "Ik zocht naar God, geloof ik." Dat die zoektocht zo'n vreselijke wending nam, kon ze nog steeds niet geloven, zei ze. "Ik begrijp niet dat het mij is overkomen."