Internetadressen, hoe zit dat?

Computers praten met elkaar via IP-adressen. Daarvoor heeft iedere computer een uniek adres nodig. Daarvan waren er 4,3 miljard, en dat is niet genoeg.

217.118.160.21

Alle computers maken verbinding met elkaar via een nummer van vier keer een getal tot 256, het IP-adres. Zo is de site van RTL te bereiken via http://217.118.160.21. Ook je eigen PC heeft een IP-adres. Van deze adressen zijn er effectief zo'n 3,7 miljard beschikbaar. De opkomst van internet in China en India zorgt echter voor een groot tekort aan IP-adressen. De komst van smartphones, PDA's en andere met internet verbonden apparatuur draagt nog eens bij aan het tekort.

IPv6

Om het tekort op te lossen is er een nieuwe versie bedacht van het Internet protocol, versie 6 (IPv6). IPv5 was een aanvulling op versie 4 die nooit is ingevoerd. Versie 6 is al jaren klaar, maar de invoering laat maar op zich wachten. Om het in te voeren moeten websites en providers overstappen op nieuwe software en soms apparatuur. Hoewel de tijd dringt, staat de sector niet te trappelen om IPv6 in te voeren. Implementatie is duur, ingewikkeld en heeft gek genoeg een lage prioriteit.

Nieuw modem

Ook consumenten moeten een speciaal modem hebben dat IPv6 aankan. De meeste nieuwe modems zijn al geschikt voor het nieuwe protocol. Mensen met een oud modem moeten dat binnenkort vervangen. Ook routers moeten worden vervangen. Computers met een oud besturingssysteem kunnen ook niet omgaan met IPv6. Providers, zoals Ziggo en XS4ALL, investeren daarom in een zogenaamde 'dual stack', systemen die zowel IPv4 als IPv6 aankunnen.

Ruimte genoeg

Je hoeft niet bang te zijn dat de adressen van IPv6 ook opraken. De zesde versie van het protocol heeft ruimte voor meer unieke adressen dan je je kunt voorstellen. Het zijn er genoeg om zelfs onderdelen van apparaten een eigen adres te geven. Op die manier kunnen de ruitenwissers van je auto je straks mailen dat ze aan vervanging toe zijn.