Terugkijken op bloedbad in Alphen
Woensdag 20 april
Bijzonder
Het was een mooie maar vermoeiende dag. Ik vond het heel bijzonder dat de koningin er was, alleen jammer dat ze geen toespraak hield. Dat was wel begrijpelijk, en het was ook genoeg dat ze erbij was.
Goed gevoel
Ik heb op de herdenking met veel mensen gesproken. Dat gaf een goed gevoel. Daarna ben ik naar ons restaurant in de Ridderhof gegaan. Daar kwam ineens premier Rutte langs, zonder pers, om een praatje te maken en een kopje koffie te drinken. Ik vroeg hem of hij op de foto wilde, en dat deed hij ook.
Zaken
Hij vroeg me hoe de zaken nu gaan en of er alweer mensen komen. Ik antwoordde dat het wel weer gaat. De premier hoopte dat de zaken snel weer goed zullen gaan. Het deed me goed dat hij langskwam.
Niet in de Ridderhof
Wat ik nu ga doen, weet ik nog niet. Ik ga in ieder geval de komende tijd werken in onze zaak in Nieuwkoop, want ik wil even niet in de Ridderhof zijn. Morgen besluiten we of ik samen met mijn vader een tijdje naar Turkije ga, om alles daar te verwerken.
Dinsdag 19 april
Opstootjes
"De sfeer in het winkelcentrum is niet prettig op dit moment. Het is vandaag al twee keer voorgekomen dat er een opstootje was. De mensen zijn heel snel over hun toeren als er iets gebeurt. Zo was er een klein jongetje dat schietbewegingen maakte, waar mensen heel heftig op reageerden. Ik vind dat moeilijk. Want je wilt er niet aan denken, maar iedereen is heel schrikachtig als dit soort dingen gebeuren. Ik denk dat ik dat morgen op de herdenking ook tegen de burgemeester ga zeggen. Want ik voel me heel onveilig, en die agenten komen meestal pas als het opstootje al voorbij is."
Slapen zonder pillen
"Vannacht heb ik geprobeerd te slapen zonder de pillen. Maar dat lukte niet. Dan klap ik mijn laptop open en zie al dat nieuws weer. Je kan er niet aan ontsnappen."
Keerzijde van de media-aandacht
"Ik merk nu ook de keerzijde van al die aandacht van de pers. Yasmina, het meisje dat werkt bij de viskar, en ik, waren de eersten die mensen gingen helpen. Dat was zelfs nog voordat de dader zichzelf neerschoot. Een heldin werd Yasmina genoemd. Maar nu heeft de Metro geschreven dat ze mensen probeerde te bekeren tot de islam. Dat doet haar heel veel pijn. Want mensen gaan dan ineens heel negatief doen.
Geen rust voor Yasmina
"Ze kon al niet slapen maar nu heeft ze helemaal geen rust meer. Want ze zegt dat ze helemaal niemand probeerde te bekeren. En ik was erbij en heb met eigen ogen gezien dat ze juist probeerde iemands leven te redden. De mensen die de bewakingsvideo's kijken, zullen ook zien hoe wij daar rondliepen. Mensen hebben meteen een mening over je, terwijl ze er helemaal niet bij waren. En je kunt er niets aan doen. Dus nu wil ze niet meer met de pers praten. En ik ben er ook heel voorzichtig mee."
Geredde man
"Ik zou vandaag de man weer ontmoeten die ik heb gered, en die bij ons in de kelder heeft gezeten tijdens de schietpartij. Maar hij kan het nog niet aan om in De Ridderhof te komen. En dat begrijp ik heel goed. We hebben afgesproken elkaar nog een keer te zien als het weer beter met hem gaat."
Koningin
"Ik vind het fijn dat er morgen een herdenkingsdienst is. Bijzonder ook dat de koningin en de kroonprins erbij zijn. Ik ben heel benieuwd wat ze gaan zeggen. Maar daarna hoop ik dat we weer verder kunnen."
Maandag 18 april
Begrafenis mevrouw rollator
Het zijn moeilijke dagen nu. Gisteren was ik op de begrafenis van de mevrouw van de rollator, zoals ik haar maar even noem. Zij was de eerste waar ik naartoe rende na de schietpartij. Ik hoorde haar nog ademen maar kon niets meer voor haar doen. Ik zie haar nog steeds voor me als ik 's avonds niet kan slapen. De familie vond het heel fijn dat ik er was. En voor mij is het ook een soort verwerking. Maar het was heel emotioneel. Ik moest huilen. De burgemeester en wethouder zagen dat, en vroegen meteen of ik hulp kreeg. De wethouder heeft daar meteen slachtofferhulp gebeld, zodat ik snel hulp krijg.
Speciale band winkeliers
Vandaag zag ik de wethouder en de burgemeester weer. Helaas weer op een begrafenis, want Margriet ter Haar werd vandaag begraven. Zij was de eigenaresse van de kledingwinkel tegenover ons restaurant. Het was druk. Ook veel winkeliers. En hoewel het vreselijk is, ontstaat er wel een speciale band tussen de winkeliers, die er eerst niet was. Iedereen helpt elkaar en je kunt overal je verhaal kwijt.
Verdiepen in de islam
Sinds het gebeurd is, ben ik gestopt met roken en ben ik begonnen met me te verdiepen in de islam. Ik wil er gewoon meer van weten nu ik de dood in de ogen heb gekeken. Wij geloven in het paradijs en de hel na de dood. En ik wil er alles aan doen, om ervoor te zorgen dat ik in het paradijs kom. Dus ondanks dat ik nog steeds niet slaap, rillingen heb, en nachtmerries, wil ik ook een beter mens worden. Dat voel ik nu heel sterk.
Even afstand nemen
Ik ben nog steeds niet aan het werk. Maar er zitten wel nieuwe ramen in onze winkel, want de schutter had ze kapotgeschoten, omdat wij hier op zo'n centrale plek zitten. Maar ik kan het nog niet. Ik kijk overal voortdurend om me heen en kan me helemaal niet concentreren. Ik denk dat ik woensdag na de herdenking misschien een week naar Turkije ga. Gewoon even afstand nemen. Want dat lukt hier niet. En misschien begin ik daarna wel met werken in onze tweede zaak in Nieuwkoop. Want hier sta ik de hele dag anders door de ramen naar buiten te kijken of het wel veilig is.
Alleen in het waterpijpcafe
Ik wacht nog steeds op het moment dat ik even aan iets anders denk. Maar al die beelden van vorige week zaterdag neem ik voortdurend mee. Wat ik ook doe. Normaal bel ik altijd vrienden als we bijvoorbeeld naar het waterpijpcafe gaan. Maar nu ga ik alleen. Ik heb geen zin om de hele dag met mijn vrienden te pingen en te bellen, terwijl ik dat voorheen altijd de hele dag deed. Maar mijn hoofd is te druk. Ik kan het er niet bij hebben.
In de zaak koffie drinken
De burgemeester zei vandaag tegen me op de begrafenis van Margriet, dat hij hoopt dat hij me niet meer op begrafenissen ziet. Maar dat hij liever bij mij in de zaak een kopje koffie wil drinken. Ik hoop dat dat snel weer kan.
Zaterdag 16 april
Emotioneel
"Het was vandaag precies een week geleden. Er was een herdenking in het winkelcentrum. Er waren twee minuten stilte en er werd een lied gezongen. Ik hield me in, hoewel het heel emotioneel was. Ik wilde mijn sterke kant laten zien."
Meeleven
"Het is fijn om te zien dat iedereen meeleeft. Dat merk je wel tijdens de begrafenissen en de condoleances. Maar je ziet ook dat er veel nieuwsgierige mensen naar het winkelcentrum komen, een soort ramptoeristen zeg maar. Je wordt dan er steeds mee geconfronteerd dat het niet zomaar een gebouw is maar dat er iets gebeurd is."
Tv-opnames
"Ik ben met de taxi naar Amsterdam geweest voor tv-opnames. Dat was voor het programma De Halve Maan dat zondag wordt uitgezonden. De opnames gingen wel goed, maar je moest van de programmamakers alles wel snel vertellen. Dat was wel moeilijk."
De uitzending van De Halve Maan met Enes
Therapie
"Gisteren ben ik langsgeweest bij de GGZ. Het gaat niet zo goed met me en ik heb veel vragen. Ze gaan contact met me opnemen en dan krijg ik therapie om daar mee om te gaan."
Begrijp mensen beter
"Ik merk dat de schietpartij me heeft veranderd. Ik ben rustiger geworden. Ik begrijp mensen ineens veel beter. En ik ben emotioneler. Ik bedoel, ik was al wel emotioneel, maar da's nu nog erger.
"Ik word nog steeds geleefd, het is nog erg druk met alle condoleances en begrafenissen. En dan komt woensdag de koningin..."
Vrijdag 15 april
Meer pijn
"Het lijkt wel of het meer pijn gaat doen, nu het steeds langer geleden is. In het winkelcentrum zie je alleen maar mensen die op zoek zijn naar de schade, of er over willen praten. Mijn vader heeft gezegd dat ik nu nog niet hoef te werken in ons restaurant, omdat ik nog niet in staat ben om even een lekker broodje te gaan maken. Dat voelt nog niet goed."
Machteloos
"Ik ben een paar dagen geleden naar de huisarts geweest, omdat ik niet kon slapen 's nachts. Ik zie alleen maar de beelden van de schietpartij voor me. Van de vrouw met de rollator die een winkel verderop werd neergeschoten. Ik kon haar niet meer redden. Daar voel ik me nog steeds heel machteloos over. Daarom heb ik slaappillen gekregen. Die werken wel, maar ze zijn al bijna op en ik ben bang dat ik straks weer de hele nacht wakker lig."
Therapie
"Daarom heb ik ook besloten dat ik naar de GGZ ga, om te kijken of er een therapie is die ik kan volgen zodat ik de beelden uit mijn hoofd krijg. Ik wil gewoon weer verder met leven."
Begrafenis
"Ik ben uitgenodigd om de begrafenis van de mevrouw met de rollator bij te wonen. Dat vind ik fijn, hoewel er elke dag wel iets is waardoor je weer met de schietpartij wordt geconfronteerd. Dat merkte ik ook toen ik vandaag in de moskee was. Ik ben meteen na het gebed weggegaan want iedereen heeft het erover en wil weten hoe het met je gaat. Daar had ik vandaag gewoon geen zin in. Want ik wil ook verder, snap je."
Rotgevoel
"Op dit moment is er nog geen enkel moment geweest dat ik er niet aan heb gedacht. De hele dag heb ik een rotgevoel."
