Ik heb een kaartje!

Suzanne Plasmans uit Zwijndrecht is haar hele leven al een enorme Michael Jackson fan. Na het overlijden van de King of Pop reisde ze dan ook naar L.A. om haar verdriet te delen met fans van over de hele wereld. Voor RTL Nieuws houdt ze een weblog bij met haar belevenissen.

Suzanne in LA

    Terwijl ik bij het huis van de familie Jackson stond, hoorde ik mijn telefoon afgaan met de melding dat ik een email had. Ik keek, en zag dat deze afkomstig was van Staples Center. Ik kreeg het heel erg warm en was erg nerveus toen ik de mail opende. Er stond in dat ik geselecteerd was en hoe ik aan mijn kaartjes kan komen: ik moest een voucher uitprinten en meenemen naar de locatie waar ik mijn 2 kaartjes op kan halen, vlakbij Staples Center. Ik voel me opgelucht, omdat ik de kans krijg om afscheid te nemen van mijn idool. Maar ik voel me ook verdrietig. Terwijl 2 van ons binnen zitten, moeten de andere 6 fans met wie ik hier veel optrek het afscheid via de tv volgen. En dat terwijl ze het net zo verdienen als ik.

   Hier in Los Angeles kom ik op de belangrijke 'Michael-plekken' veel fans tegen die ik goed ken, fans die er voor hem waren in goede en in slechte tijden. In 2005 was ik in LA tijdens het proces tegen Michael, en ik ben de afgelopen tijd vaak naar Londen gereisd om hem te zien. Steeds kreeg ik weer een sms-je of een telefoontje dat Michael onderweg was. Zo heb ik de harde kern van Michael's fans leren kennen, een stuk of 1000 schat ik. En zo’n 100 daarvan zijn hier ook weer.

   Op vrijdagavond zijn we met een groepje naar het huis van de familie Jackson gegaan. Eerst met de trein naar Universal City en dan buslijn 150 naar Hayvenhurst Avenue in Encino, een buitenwijk van LA. Hoe gek het voor een buitenstaander misschien mag klinken, wij hebben gewoon ook een dood te verwerken. Michael is er niet meer. En welke plek is dan fijner dan zo dicht mogelijk bij de familie te zijn?

   Hier kunnen we een kaartje neerleggen voor de familie, met een persoonlijke boodschap om ze kracht te wensen. Ik heb het beertje achtergelaten dat ik eigenlijk aan Michael had willen geven bij zijn aankomende concert-reeks in Londen.

Dat de familie onze aanwezigheid ook waardeert, bleek al snel. We zaten met ons groepje samen bij het huis, een beetje verwijderd van de cameraploegen die nog steeds continue live gaan vanaf de stoep voor het huis. Opeens kwam er een fotograaf op ons af die ons begon te fotograferen. We zijn vrij makkelijk te herkennen als fans, maar het is best irritant als we steeds gefotografeerd worden. Toen we dat lieten merken stelde de fotograaf zich voor: het bleek Michael's vaste fotograaf te zijn! De familie had hem gevraagd ons op de kiek te zetten, als aandenken.

Auto's rijden af en aan door het hek en soms spot je een beroemdheid. Dominee Jesse Jackson liet zich rijden in een zware zwarte auto, en ook Michael's neefjes, de leden van 3T http://www.3t.com/