Heel even stond Jeruzalem op scherp. 2500 man politie op de been, helikopters in de lucht en het hele medialeger klaar voor actie. Israëlische kranten kopten “Derde intifada onderweg?” en in de West-Bank lezen we “Palestijnen verdedigen Al-Aqsa moskee tegen Israëlische overname”. Ja, we hebben twee interessante weken gehad op onze post hier in Jeruzalem.  

Het begon allemaal de dag voor Jom Kippoer, de grote verzoendag, een joodse feestdag. Een groepje touristen - er gaan talloze geruchten over dit clubje, waren ze joods? Religieus? Wellicht Frans? - betreden het plein van de Al-Aqsa moskee, ook bekend als de tempelberg. Wie deze mensen ook zijn, het bezoek blijkt controversieel te zijn. En controversiële bezoekjes aan de tempelberg kunnen behoorlijke gevolgen hebben, dat leert de geschiedenis ons. Toen premier Sharon in 2000 een zelfde soort bezoek pleegde, betekende dat het begin van de tweede initifada. Ook nu – zeker met de spanning die de Joodse feestdagen met zich meebrengen, dagen waarbij grote delen van de Westelijke Jordaanoever hermetisch worden afgesloten –  breken er rellen uit tussen Palestijnen en Israëlische politietroepen.  

In de kiem smoren lijkt het credo van de Israëliers. Vanaf Jom Kippoer mogen alleen nog mannen boven de 50 en vrouwen het plein betreden. De Palestijnen lezen iets heel anders in deze regels. Israeliërs die bepalen wie er op heilige moslimplekken mogen komen en wie niet, vinden ze maar niets. En wederom breken er relletjes uit.  

Met nadruk op ‘relletjes’. Want, ja, er zat spanning in de lucht. Ja, er zijn agenten gewond geraakt. En ja, er zijn tientallen Palestijnen gearresteerd. Maar die derde intifada bleef uit.   

Ik kon het niet helpen, maar ik had een ‘Joris Luyendijk’-momentje. Twee weken lang kregen wij indrukwekkende beelden binnen van nieuwsagentschappen. Ze toonden stenengooiende jongeren en traangas. Maar wie goed kijkt, ziet niet meer dan een handjevol jongens.

Ook de nieuws-sms-dienst stond roodgloeiend. Soms wel tien ‘newsflashses’ in een uur, alleen maar over Jeruzalem. Hoogte- of dieptepunt was toen de sms-dienst berichtte dat er brandjes waren in Abu Tor... de wijk waar zowel Conny als ik en talloze andere journalisten wonen. Na een snelle blik vanaf mijn balkon en een rondje door de wijk blijkt er niet veel aan de hand. Vals alarm.  

Nu, ruim twee weken na de uitbraak van de relletjes, heerst er vooral verbazing. Hoe hebben de rellen zo klein kunnen blijven? Is er dan echt niemand uit op een derde intifada? ‘Nee’, lijkt het antwoord te zijn. Experts hebben het over de verbeterde economische situatie van de Palestijnen of zeggen dat de West-Bank intifada-moe is. Ondanks de uitzichtloze vredesonderhandelingen en de interne onenigheid tussen de diverse Palestijnse groeperingen lijkt stenen gooien – voor nu - erg 2002 te zijn. Maar wie weet voor hoe lang. We zullen het in de smiezen blijven houden, groot én klein nieuws.  


Irene de Kruif
Producer RTL Nieuws Jeruzalem