Autogek: AMC Pacer en Lancia Flaminia
Onze klassiekerexpert Nico Aaldering toont ons deze week twee bijzondere klassiekers. De eerste is het Amerikaanse antwoord op de zuinige Japanners in de oliecrisis van de jaren 70, de AMC Pacer. De andere is het vlaggenschip van Lancia in de jaren zestig, de Flaminia; toen gevuld met de hoogwaardigheidsbekleders van Italië, bij ons stapt Nico gewoon zelf achter het stuur.
In de jaren zeventig was de oliecrisis gaande. Iedereen kocht zuinigere auto’s en die kwamen vooral uit Japan. Omdat de meeste Amerikaanse auto's nogal onzuinig waren, probeerde AMC (American Motors Corporation) het met een kleine Amerikaanse auto: de Pacer.
Op 1 maart 1975 werd de Pacer geïntroduceerd als de Verenigde Staten's eerste kleine maar brede auto. Hij was 436 centimeter lang en 196 centimeter breed. De Pacer was dus een auto met de lengte van een kleine auto, maar met de breedte van een Cadillac. Ter vergelijking: Een Volkswagen Kever is 406 centimeter lang en 154 centimeter breed.
Het was een bijzondere auto: hij bestond voor een derde uit glas, en de rechterdeur was 10 centimeter langer dan de linker, om het instappen achterin makkelijker te maken. In Engeland gaf dat overigens wel een probleem, met het stuur rechts.
Het was dus de bedoeling om een zuinige Amerikaanse auto te ontwerpen. Toch lukte dat niet helemaal, want de auto woog toch nog zo’n 1.500 kilo. Dat glas weegt namelijk ook wat.
1976 was een zeer succesvol jaar voor de Pacer: er werden meer dan 117.000 verkocht. Vanaf 1977 werd er een stationwagen-versie gemaakt, die populairder werd dan de normale Pacer. Vanaf 1978 was er een V8-motor leverbaar, waardoor de Pacer dus nóg minder zuinig werd.
De Flaminia is een luxe auto van de Italiaanse autofabrikant Lancia. Hij is gemaakt van 1957 tot 1970 en volgde de Aurelia op als vlaggenschip van het merk. Hij was er als sedan, als coupé en als cabriolet. Deze sedan moest dé statusauto van Italië worden en hordes Italiaanse bobo’s en zelfs de paus lieten zich in deze auto rondrijden.
Tijdens de Turijn Motor Show van 1958 werden de drie carrosserie varianten van Pininfarina, Touring en Zagato tentoongesteld. De motoren waren aanvankelijk 2500 cc zescilinders, maar werden later (1963) uitgeboord tot 2800 cc. terwijl de carburateurs zich ontwikkelden van een enkele Solex tot drie dubbele Webers (3C).
Lancia’s ‘eigen’ Berlina kenmerkte zich door comfort en makkelijk te rijden voor een auto van 1500 kg.
Bijzonderheden van de door Pininfarina ontworpen sedan waren de voorbank in plaats van stoelen en de achterruitenwisser aan de binnenzijde. Met een prijskaartje van Fl.29.000,- zat Lancia direct in het topsegment. Van de drie Berlina series werden er rond de 3950 exemplaren gebouwd.
De succesvolste variant van de Flaminia was de eveneens door Pininfarina ontworpen Coupé, die met ruim 5.000 stuks de Berlina zelfs overtrof. Zijn carrosserie was bijzonder sterk en stijf en het was een zeer luxe reisauto. Nico rijdt met de sedan
Voor meer informatie:
www.gallerybrummen.nl
Klik hier voor meer autogekken!
Terug
In de jaren zeventig was de oliecrisis gaande. Iedereen kocht zuinigere auto’s en die kwamen vooral uit Japan. Omdat de meeste Amerikaanse auto's nogal onzuinig waren, probeerde AMC (American Motors Corporation) het met een kleine Amerikaanse auto: de Pacer.
Op 1 maart 1975 werd de Pacer geïntroduceerd als de Verenigde Staten's eerste kleine maar brede auto. Hij was 436 centimeter lang en 196 centimeter breed. De Pacer was dus een auto met de lengte van een kleine auto, maar met de breedte van een Cadillac. Ter vergelijking: Een Volkswagen Kever is 406 centimeter lang en 154 centimeter breed.
Het was een bijzondere auto: hij bestond voor een derde uit glas, en de rechterdeur was 10 centimeter langer dan de linker, om het instappen achterin makkelijker te maken. In Engeland gaf dat overigens wel een probleem, met het stuur rechts.
Het was dus de bedoeling om een zuinige Amerikaanse auto te ontwerpen. Toch lukte dat niet helemaal, want de auto woog toch nog zo’n 1.500 kilo. Dat glas weegt namelijk ook wat.
1976 was een zeer succesvol jaar voor de Pacer: er werden meer dan 117.000 verkocht. Vanaf 1977 werd er een stationwagen-versie gemaakt, die populairder werd dan de normale Pacer. Vanaf 1978 was er een V8-motor leverbaar, waardoor de Pacer dus nóg minder zuinig werd.
De Flaminia is een luxe auto van de Italiaanse autofabrikant Lancia. Hij is gemaakt van 1957 tot 1970 en volgde de Aurelia op als vlaggenschip van het merk. Hij was er als sedan, als coupé en als cabriolet. Deze sedan moest dé statusauto van Italië worden en hordes Italiaanse bobo’s en zelfs de paus lieten zich in deze auto rondrijden.
Tijdens de Turijn Motor Show van 1958 werden de drie carrosserie varianten van Pininfarina, Touring en Zagato tentoongesteld. De motoren waren aanvankelijk 2500 cc zescilinders, maar werden later (1963) uitgeboord tot 2800 cc. terwijl de carburateurs zich ontwikkelden van een enkele Solex tot drie dubbele Webers (3C).
Lancia’s ‘eigen’ Berlina kenmerkte zich door comfort en makkelijk te rijden voor een auto van 1500 kg.
Bijzonderheden van de door Pininfarina ontworpen sedan waren de voorbank in plaats van stoelen en de achterruitenwisser aan de binnenzijde. Met een prijskaartje van Fl.29.000,- zat Lancia direct in het topsegment. Van de drie Berlina series werden er rond de 3950 exemplaren gebouwd.
De succesvolste variant van de Flaminia was de eveneens door Pininfarina ontworpen Coupé, die met ruim 5.000 stuks de Berlina zelfs overtrof. Zijn carrosserie was bijzonder sterk en stijf en het was een zeer luxe reisauto. Nico rijdt met de sedan
Voor meer informatie:
Terug
