Griekenland gered, arm Europa
De grote goednieuwsshow
Toen op 18 september 2008 het Amerikaanse Lehman Brothers kopje onder ging was dat een memorabele dag. Achteraf kan zelfs van een historische dag gesproken worden. Het was de dag waarop het vertrouwen van de wereld in het geldsysteem fundamenteel veranderde, zelfs verdween. Na Lehman nam de angst van velen -waaronder ikzelf- voor de complete ineenstorting van de westerse wereld zoals wij die tot dat moment hadden gekend, aanzienlijk toe. Nadien stapelde zich crisis op crisis en bleek de wereld er met de dag slechter voor te staan. Na Lehman zijn de problemen alleen maar groter geworden, niet kleiner. Dat werd echter telkens als goed nieuws gebracht.
Europese eenwording
Zodra de Europese Commissie volgende week – misschien zelfs al op maandag- bekend maakt dat Griekenland alsnog financiële hulp krijgt van de andere lidstaten zal ook dat gebracht worden als goed nieuws. Maar het zal beleefd worden als slecht nieuws. De beurzen zullen ongetwijfeld scherp positief reageren. Beleggers maakt het immers niet uit wie er helpt en in welke vorm. Als er maar betaald wordt. Voor de wereldbevolking zal de unieke steun aan Griekenland een nieuw hoofdstuk in de crisis betekenen. Het vertrouwen van Europese burgers in hun eigen toekomst zal wederom een forse deuk oplopen. De aanleiding voor de steun zal als merkwaardig worden aangemerkt, namelijk als een vreemde manier om van Europa een politieke en economische eenheid te maken. Die bereik je toch alleen langs democratische weg, via een wilsuiting van de bevolking?
Hello Greece, goodbye Europe
Zoals het er nu naar uitziet krijgt Griekenland steun in de vorm van gecoördineerde bilaterale hulp. Dat is een mooie omschrijving voor Duits-Franse geldinjecties. Het bedrag zal om en nabij de 25 miljard euro liggen, terwijl nu al volledig duidelijk is dat Griekenland tenminste 50 miljard nodig heeft om zelfs maar de zomer te kunnen halen. En dat terwijl het land slechts iets meer dan 1,5 % van de Europese economie vertegenwoordigd en voorlopig geen enkele mogelijkheid van terugbetaling –zelfs niet op lange termijn- heeft. De Griekse economie is gewoon stuk en moet terug naar af. Een faillissement is en blijft de beste oplossing. Gevolgd door een doorstart waarin vooral kopers van staatsleningen ‘geschoren’ worden. Een normaal verschijnsel in de vrije markt en uiteindelijk onvermijdelijk.
One small step for men...
Na volgende week ziet Europa er fundamenteel anders uit dan daarvoor. Net als dat bij Lehman het geval was. Ook nu zal dat weer niet zo lijken. De officiële publiciteit zal zijn geruststellende werking doen. Mogelijke verspreiding van de schuldencrisis zal worden tegengesproken. Het effect van schuldhulpverlening op de waarde van de Euro zal worden gebagatelliseerd, misschien zelfs als een kans worden gebracht. Een lagere Euro maakt Europa concurrerender.
Doorgaan met ademhalen
Wat zal blijven is de verdere aantasting van het vertrouwen van burgers in de toekomst. Zal Europa opgelucht ademhalen? Nee. Zal er onrust zijn? Ja. Zal die zich uiten in demonstraties? Nee. Wij gaan waarschijnlijk gewoon over tot de orde van de dag. In de hoop en verwachting dat het allemaal snel weer goed komt. Het is raar maar waar.
René Tissen
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
Zie ook onze speciale columnpagina, met columns van Arnold Heertje, Nyenrode-professoren Melse, Pheijffer en Keijsers, onze technisch analist Roelof-Jan van den Akker én Mathijs BoumanRTLZ.nl