

De enige reden dat de Bank van Engeland de munt nog niet wil vervangen door een nieuwe heeft te maken met de kwaliteit van de vervalsing. Die is hoog. Heel hoog. Consumenten merken niets. Ook systemen zoals parkeermeters trappen er vaker wel in dan niet. Daardoor blijft het vertrouwen in het Britse pond. Net zoals er telkens weer vertrouwen in de Euro is en de dollar.
Dat wil zeggen, er is vertrouwen in de fysieke munteenheden en biljetten. Handje contantje, dat is waar het bij fiat geld omgaat. En in dat proces mag niets misgaan. Veel minder vertrouwen is er in de waarde van geld. Die is stelselmatig aan het afkalven. Toen gouverneur Schwarzenegger van California onlangs voor de tweede keer een deel van de ambtenarensalarissen wilden betalen via betaalbriefjes ( “IOU”s), werden er eigenlijk geen wenkbrauwen gefronst. Deze briefjes werden door pragmatische ambtenaren gewoon als een vorm van salarisverlaging beschouwd. Die had anders ook wel plaatsgevonden. Tegelijkertijd hebben IOU’s ook wel iets spannends. In de toekomst kan immers alsnog betaald worden. Het fenomeen doet denken aan de jaren twintig van de vorige eeuw. Toen accepteerde het beroemde Raffles Hotel in Singapore zogenaamde ‘Chits’ van drinkende en etende -maar niet betalende- kolonialen. Velen namen later nooit de moeite om af te rekenen. Dat werd als niet chique gezien.
Opvallend is momenteel de snelle stijging van het aantal alternatieve betaalmogelijkheden. Overal springen eigen munteenheden als paddestoelen uit de grond. Er is zelfs sprake van heuse betaalmarkten. Veelal zijn dat min of meer gesloten circuits waarvan de betrouwbaarheid staat of valt met de bereidheid van de deelnemers om zich aan de spelregels te houden. Logisch. Maar ja, wat te doen als iemand het water na aan de lippen staat? Valt het systeem dan om vanwege het doorbreken van de cirkel? Of blijft het in stand vanwege onderlinge solidariteit. Alternatieve betaalcircuits zijn al enige tijd aan een opmars bezig. Een ‘coming out’. Maar mainstream zijn ze niet en dat komt door het ontbreken van waardevastheid.
Op wereldniveau wordt het gevecht om goud krachtig voortgezet. Fysiek goud welteverstaan. Want goud heeft de toekomst zolang het om echte broodjes gaat. Wonderlijk was daarom de recente uitspraak van de Duitse financiële toezichthouder dat goud geen betaalmiddel was maar een commodity. Vreemde wereld leven we in. Tenzij er monetair niets aan de hand is natuurlijk. Zullen we binnenkort met gouden munten betalen zoals de ‘American Eagle”. Ik hoop het niet. Want nu al neemt de hoeveelheid vals goud hand over hand toe. Het heet ‘Tungsten’ goud maar soms is het gewoon roestig geworden oud ijzer met een goudkleurtje. Zoals Rusland laatst ontdekte.
Beter is het als de G-8 of liever nog de G-20 snel tot een nieuw monetair beleid komt. Als zo’n beleid tot een onmiddellijke reactie van vertrouwen leidt is de wereld een stap dichter bij economische gezondheid. Een reuze stap.
RTLZ.nl