

Zoals vrijwel altijd en overal het geval is, wordt ook in de financiële sector de put gedempt als het kalf verdronken is. Eindelijk geeft de sector toe dat het wereldwijde financiële systeem, voorzover het op schuld en niet op bezit is gebaseerd, volledig en irreparabel stuk is.
Natuurlijk, het systeem wordt overeind gehouden door de centrale banken, maar kapot is het. Dat blijkt allemaal uit een onderzoeksrapport dat op 6 augustus 2008 in de VS verscheen, waarin onder leiding van Gerrald Corrigan, oud voorzitter van de centrale bank van de staat New York fel wordt uitgehaald naar wat de schaduwzijde van menselijk gedrag wordt genoemd, dat van ongekende hebzucht. Daardoor en om geen andere reden is het systeem stuk gegaan. Hebben, hebben, hebben.
De onderzoekers pleiten voor een nieuw systeem dat is gebaseerd op een zuivere scheiding tussen de verantwoordelijkheden en het persoonlijke belang van topmanagers van ondernemingen, onder andere door afschaffing van het individuele aandelenbelang van managers in de eigen onderneming.
Verder pleiten zij voor de terugkeer van het ‘Rijnlandse’ twee-lagen model van besturing, waarin sprake is van een absolute scheiding van verantwoordelijkheden en bevoegdheden tussen de Raad van Bestuur/Directie en de Raad van Commissarissen van een onderneming en benadrukken zij dat bonussystemen alleen gebaseerd mogen worden op duurzame performance en niet op korte termijn manipulaties van het eigen succes van managers.
Geheel overbodig noemt en roemt de commissie het belang van risicomanagement, van onafhankelijke toezichthouders en ‘clearing houses’ en van moderne technologie die het zaakje beter inzichtelijk moeten maken. Dat wisten we al veel langer, maar komt nauwelijks van de grond. De oorzaak daarvan is simpel.
Nog altijd ontkennen de banken en verzekeraars de ernst van de problemen. Ze waarchuwen wel, maar niet echt en oprecht. Slechts mondjesmaat komen zij naar buiten met de financiële gevolgen ervan voor de eigen en de collega onder-neming.
Altijd weer worden slechte resultaten afgedaan als eenmalig of de laatste in de rij. Telkens is de crisis bijna over. Met cijfers wordt een intelligent spel gespeeld, vaak ondersteund door veranderende boekhoudregels.
Is het werk van de commissie daarmee overbodig geworden? Ja, eigenlijk wel. Want in tijden van grote paniek, helpt het niet om stuurman aan de wal te zijn. Het financiële schip is zinkende en hangt nog maar aan één reddingsboei, de centrale banken. De kans is groot dat die het schip verder omlaag zullen trekken. De afgrond in.
RTLZ.nl