Inflatieangst maakt plaats voor deflatiespook

De inflatieangst die veel beleggers vorig jaar in zijn greep had, lijkt langzaam plaats te maken voor een andere dreiging. Als reactie op de kredietcrisis hebben centrale banken in 2008 de rente verlaagd en de monetaire ruimte enorm verruimd. Volgens de theorieboeken zijn dat basisingrediënten voor een sterk oplopende inflatie. Het geld is echter voornamelijk terecht gekomen bij financials, die hiermee hun balans weer op orde probeerden te brengen en niet bij consumenten. Dit wijst erop dat het inflatiescenario in ieder geval op korte termijn van de baan is.

Inflatie naar deflatie

Het herstel van Westerse consumentenuitgaven maakt de laatste maanden weinig indruk en de werkloosheid is in veel landen nog hoog. Met het oog op bezuinigingsplannen van Europese overheden houden economen steeds meer rekening met een ander scenario: deflatie. Helemaal nieuw is dit scenario niet, want in de World Economic Outlook van het IMF die in het najaar van 2009 verscheen, werd al gewaarschuwd voor dit scenario. De Amerikaanse vermogensbeheerder JPMorgan publiceerde eind juni een economisch rapport waarin de omslag van inflatie- naar deflatievrees werd aangewezen als belangrijkste oorzaak van de teleurstellende koersontwikkeling op Westerse aandelenmarkten.

Depressie als schrikbeeld

Deflatie heeft grote gevolgen voor de wijze voor de inrichting van de beleggingsportefeuille. De depressie uit de jaren dertig geld hierbij als schrikbeeld. Tussen 1929 en 1933 daalden de prijzen en lonen in de Verenigde Staten met gemiddeld 15%. Uitgedrukt in koopkrachttermen nam de waarde van een lening van $100 in vier jaar toe tot $175, zodat veel consumenten en bedrijven in de problemen kwamen met hun rente- en aflossingsbetalingen. Een hoge deflatie is hierdoor zeer negatief voor aandelen en bedrijfsobligaties.

Kwestie van koopkracht

Een enorme verandering in het economisch beleid en de inflatiedoelstelling van centrale banken maken een herhaling van dit rampscenario zeer onwaarschijnlijk. Een korte periode van lage deflatie kan minder makkelijk worden uitgesloten. Zowel de Verenigde Staten als de Eurozone zijn bijvoorbeeld tijdens de recessie in 2009 enkele maanden in deflatie terecht gekomen. En op beide continenten stabiliseert de inflatie zich de laatste maanden op een niveau dat lager ligt dan de 2% die de centrale banken zich officieel ten doel stellen. Die lage inflatie verklaart waarom het rendement op staatsleningen van solide landen zoals Duitsland en Nederland momenteel vrij laag is. Als inflatie omslaat in deflatie, stijgt het reële rendement en de koopkracht van leningen.

‘Liever inflatie dan bankroet’

Deze eigenschap die staatsobligaties voor beleggers aantrekkelijk maakt in periodes van deflatie, vormt voor overheden een groot probleem. Uitgedrukt in koopkracht neemt de waarde van leningen verder toe en dat zou hard aankomen bij Westerse landen die nu al kampen me hoge staatsschulden. Volgens Ronald Doeswijk, senior strateeg van Robeco, is juist hierom de kans op (hoge) deflatie niet groot: "Geld bijdrukken is minder pijnlijk dan een bankroet, dus ik acht inflatiescenario waarschijnlijker dan een deflatiescenario."

------------------------------------------------------------------------------------- Deze informatie is met zorg samengesteld door Robeco Institutional Asset Management B.V. (hierna Robeco) en is uitsluitend bedoeld om de lezer te voorzien van informatie over de specifieke capaciteiten van Robeco, maar is geen aanbeveling om bepaalde effecten of beleggingsproducten te kopen of te verkopen. De inhoud is gebaseerd op betrouw baar geachte informatiebronnen. Historische rendementen worden alleen ter illustratie gegeven en zijn als zodanig geen weergave van de verwachtingen van Robeco voor de toekomst. De waarde van uw belegging kan fluctueren. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Robeco Institutional Asset Management B.V. (Handelsregister nummer 24123167) is geregistreerd bij de Autoriteit Financiële Markten in Amsterdam.

Robeco