Dat lijkt me geen lastige vraag, aangezien er niemand binnen zit. Het is zaterddagavond kwart voor 8. We nemen plaats in de kille serre, aangekleed met vooral veel nepplanten, en krijgen een plakkerige menukaart onder onze neus geschoven. Zodra de aardige ober wegloopt, schiet ik in de lach. Dus dit is jouw interpretatie van een gezellig etentje voor twee?

Hij vertelt me dat hij zijn vader, die een eigen installatiebedrijf heeft, zo’n 12 jaar geleden mee heeft geholpen dit restaurant te verbouwen. Toen was het een bekend grillrestaurant dat liep als een trein. Hij was nieuwsgierig hoe het er nu uit zou zien. Dit had hij niet verwacht. Het is sfeerloos en een beetje verwaarloosd. Maar goed, misschien smaakt het eten voortreffelijk. Ik bestel de garnalen en hij de biefstuk.

We krijgen eerst een mandje brood met kruidenboter. Niks mis mee. En het huiswijntje smaakt ook lekker. Terwijl we wachten op het hoofdgerecht kijken we over de Zaan. We kunnen ons indenken dat je hier met mooi weer misschien wat fijner zit, maar met deze regenbui ziet het er erg triest uit.

Gelukkig zijn de garnalen en de biefstuk lekker. Maar wat er verder op tafel komt, is net zo triest als het uitzicht. De salade bestaat uit ijsbergsla, mais uit blik en een paar stukjes tomaat, rode ui en komkommer. De frietjes zijn zout en slap. De twee sausjes, cocktail en knoflook, komen gewoon uit de supermarkt. Maar als we eerlijk zijn hadden we stiekem ook niet meer verwacht, aangezien het half 9 is en we nog steeds kunnen kiezen uit alle tafeltjes om ons heen…