Als liefhebber van kaas was ik blij verrast toen mijn buurman mij uitnodigde om wat kaasjes te komen proeven. Hij was net terug uit zijn geboortestreek in Bretagne en had flink inkopen gedaan. Naast mooie wijnen nam hij in de trein ook een groot aantal, sterk ruikende, kaasjes mee naar Nederland.




Hygiëne
Deze kaasjes zouden in Nederland hoogstwaarschijnlijk niet door de keuring komen wegens problemen met de hygiëne. Hij had een mooi bordje gemaakt; van mild naar steeds sterkere ruikende en pittiger kaas. Het laatste kaasje zag er alles behalve appetijtelijk uit en leek in de verste verte niet op kaas. Ik kreeg het idee alsof iemand dit onder zijn bank gevonden had. Het was een donkerbruine ruwe schijf. Een oud koekje. Maar schijn bedroog.

Stokoude geitenkaas
Deze stokoude geitenkaas bleek bijzonder lekker. Een klein stukje was voldoende voor de smaak. Erg intens en pittig. Deze volle en scherpe smaak was 20 minuten later nog steeds in mijn mond aanwezig. Een bijzondere ervaring en een stuk lekkerder dan bacterieloze kaas! Bij het afscheid kreeg ik ook nog een stukje van deze bijzondere kaas mee naar huis. Niet echt iets voor op de boterham maar wel lekker voor na de maaltijd met een zoete dessertwijn.