
Ik vraag me vaak af waarom ik er niet woon: Spanje! De diversiteit in het landschap, het klimaat, de architectuur, de kunst, de mensen en niet te vergeten de diepgewortelde eetcultuur. Ik kuste de grond in Sevilla, gaat dat te ver? Ach, ik houd van dat land!
Stierenstaart? Ja stierenstaart, de osso bucco van Spanje, zo uit de armeluiskeuken maar daardoor niet minder qua smaak en structuur, ga het por favor proberen als je hem bij je slager kunt vinden.
De voorbereidingen (beter een dag van tevoren vanwege de kooktijd)
Snij de staart op de wervels in overzichtelijke stukken, daarin moet je even je draai vinden, je kunt het ook de slager vragen maar dat is minder stoer.
Nu ga je de staart konfijten, dat wil zeggen heel zachtjes opzetten in olijfolie, sherry, tijm, knoflooktenen, laurier, zeezout en peper uit de molen.
Zorg dat het vlees helemaal onder staat en zet op vuur of in de oven, net aan de kook (plop plop) en laat een paar uur, of de hele nacht staan totdat vlees helemaal gaar is.
Haal het vlees van de botten en snij in kleine stukjes.
Aardappels koken in de schil en, zodra gaar, onder koud stromend water ontdoen van schil. Zodra afgekoeld in plakken snijden en apart houden, die gaan we zo bakken.
Knoflook, ui, jamon iberico en geroosterde paprika aanzetten in olijfolie, daarna blussen met droge sherry, sherry laten verdampen.
Aardappels toevoegen en laten meebakken, eventueel nog wat olijfolie toevoegen.
Acht eieren met een scheutje room losslaan en over de massa in de pan gieten.
Bestrooi het geheel met wat geraspte kaas (bv manchego) en zet de pan ongeveer tien minuten in de oven op 180 graden.
Let op: de tortilla moet smeuïg zijn, niet droog, dus laat hem niet te lang in de oven staan!
Op tafel in stukken scheppen en serveren met lekkere groene, of juist rode (tomaten) salade.
En natuurlijk een ‘copita’ droge sherry.
Je kunt dit gerecht ook op kamertemperatuur eten, bijvoorbeeld de volgende dag.
Ik sleepte hem mee de taxi in richting centrum van Sevilla en liet hem in een tapasbar aan personeel en gasten proeven. Voor mij een ultieme test: de tortilla is zo traditioneel en de Spanjaarden toch wel wat conservatief. Het resultaat hebben jullie wellicht gezien! Ik mag en zal daar terugkomen.
O nee, ik realiseer me opeens dat dit alweer de laatste uitzending van het seizoen was! Doet een beetje pijn, maar: denk positief, we doen er alles aan om jullie ook volgend seizoen weer aan de hand te nemen, jagend naar de voedselschatten en eetculturen van onze mooie aarde.
Saludos!
Helena, Danny, Roel en René
Ps. Bon apetito!