Klik voor meer informatie.

Bij het ontwerp van de sluizen maakte men gebruik van het feit dat zout water een hogere dichtheid heeft dan zoet water (1,03 kg/dm3 in vergelijking met 1,00 kg/dm3). Als zoet en zout water gemengd worden, zakt het zoute water naar beneden.
Stel: een schip vaart vanaf de Oosterschelde de sluis in. De deuren sluiten zich dan eerst achter het schip. Vervolgens wordt het zoute water (dat onderin zit) aan de onderkant weggepompt. Aan de bovenkant wordt er zoet water in de sluis gepompt. Als het waterpeil ver genoeg is gezakt en het zoute deel is weggepompt, gaat de sluis open.

Als een schip vanaf het Volkerak de Oosterschelde in wil, gebeurt ongeveer hetzelfde: eenmaal in de sluis sluiten de deuren zich achter het schip. Het zoete water wordt aan bovenkant voor het grootste deel weggepompt, terwijl men aan de onderkant zout water erbij pompt. Als het waterniveau gelijk is aan dat van de Oosterschelde worden de sluisdeuren aan de voorkant van het schip geopend. Het is onvermijdelijk dat er elke keer wat zoet water in de Oosterschelde terechtkomt. Het heeft echter geen invloed van betekenis op het zoutwatermilieu.
Bron: www.deltawerken.com

terug