Ik heb tussendoor gepoogd nog een beetje los te blijven met sportles (geen succes, ik heb meer spierpijn gehad dan 11 weken elke dag dansen), met een stepapparaat thuis (al beter, maar daarbij kreeg ik weer last van mijn bekken), met driftig huishouden (ik ga wel zweten, maar er is een leuker tijdverdrijf te bedenken). Nee, zo fit en lenig als in mijn Dancing tijd, dat kon ik wel vergeten.
Zondag begonnen onze dansoptredens weer. Dat betekende trainen! Mijn een beetje lood in mijn schoenen toog ik vrijdag naar onze vertrouwde danssschool de Rijk in Utrecht. We kunnen daar nog steeds onvoorwaardelijk terecht! De lucht van de vers gewaxte vloer was een feest van herkenning. Het was een beetje thuiskomen.
Mijn angsten waren onterecht. Het viel me reuze mee! Het was zelfs weer als vanouds: het klikte nog steeds met Meester Marcus , de choreografie was niet weggezakt (Pffff), mijn lijf deed nog wat het moest doen (JIPPIE !!!!!). Oke, paar kleine slippertjes… Wel één klein minpuntje: ik weet weer wat ik mis. bah…
We mochten tijdens ons optreden bij Theater de Spiegel in Zwolle 3 dansen doen: de samba (op Keep on smiling), de jive (op Paradise by the dashboardlight) en onze Freestye. Daarna hebben we nog een workshop gegeven, waarbij we het publiek lekker hebben laten meedansen. De tijdelijke parketvloer was glad: af en toe slipte ik weg. Ook zaten er harde naden tussen de parketdelen, waardoor tijdens de glijpartijen mijn jurk, panty en freestylepak wel wat te lijden hebben gehad. En heel vertrouwd: hak in de jurk (dit keer tijdens de freestyle).
Er wordt mij regelmatig gevraagd of dit mijn nieuwe carierre wordt. Dat lijkt me niet haalbaar. Het leukste is misschien wel dat ons dansentertainment heel goed te combineren is met mijn lezingen over weer en klimaat. Het beste van beide werelden! Tijdens (bedrijfs)evenementen/feesten eerst wat luchtig inhoudelijks en dan de lucht in met wervelwind Helga!
terug
