Om inzicht te krijgen in een weersverwachting, kun je het beste bedenken hoe je dag van morgen eruit ziet. Je hebt waarschijnlijk een agenda waar je afspraken in hebt staan. Dat zijn je aanknopingspunten, maar wat er tussenin gebeurt, dat weet je (nog) niet. Zelfs de gemaakte afspraken kunnen nog wijzigen. Zo geldt het ook met het weer. Je voert allerlei gegevens in in een computermodel en die gaat rekenen hoe de toekomst eruit ziet. Je kunt niet elke vierkante meter in zo’n computer invoeren, want dan is ie over tig jaar klaar met berekenen. Je maakt dus al keuzes om dingen wel of niet te gebruiken aan het begin van een berekening. Je laat dingen weg (is ook de definitie van een model: vereenvoudiging). Vaak gaat dat goed, soms niet en dan mis je dingen die kunnen exploderen. Heel af en toe gebeurt dat. Een wapperende vlinder in je tuin kan volgende week een storm veroorzaken. Dat is de kern van ‘chaos’: Kleine oorzaken kunnen grote gevolgen hebben.

Als het zonnetje krachtig schijnt, stijgt de verwarmde luchtbel omhoog. In de namiddag bereikt die stijging zijn maximum. Dan krijg je regen- en onweersbuien in een broeierige atmosfeer. In de nacht mis je die stijging van lucht door opwarming van het zonnetje. Maar dan gebeurt er wel wat anders. Door de afkoeling van de wolkentoppen wordt de lucht op grotere hoogte alsnog ‘omhoog gezogen’. Daardoor krijg je weer omstandigheden die wederom onweersbuien kunnen genereren. Of het net wel of net niet gebeurd, daar zitten de meest geavanceerde computermodellen vaak nog mee in de knoop. Zeker dit soort dagen. De meteoroloog zit er dan niet naast, maar de atmosfeer doet wat anders.

Zo genoeg leerzame lessen. Nu nog wat dansnieuws. Zondagavond hebben we een mini-reunie gehad met medewerkers en dansers van Dancing with the Stars. Een salsa-feestje in Amsterdam. Het was er leuk om zoveel bijzondere mensen weer te zien na twee weken. Het lijkt alweer zo lang geleden. Ik mis het dansen en het gezelschap nog steeds. Het voelde als vanouds, des te zwaarder was de kater weer (geestelijk) vandaag. Ik had het een beetje verdrongen….. Heb echt nog heimwee.

Vandaag kreeg ik een hele lieve brief van een meneer van 85 (!) en dat raakte mij diep. Hij had met zijn AOW-tje driftig op mij gestemd en heeft zo genoten van mijn danservaring. Dat iemand zoiets doet, ook nog de moeite neemt een kaartje te sturen vol met complimenten…. dan ben ik echt diep ontroerd. Kost me moeite om het droog te houden. Zelfs mijn gevoelens zijn soms chaotisch en niet te voorspellen;-).

terug