Met deze dilemma's op zak hebben we wat garages afgestruind. Uiteindelijk bleef de Prius over. Met mijn vakgebied en vele lezingen over het klimaat en haar gevoeligheid voor veranderingen, kan ik niet anders dan zelf bijdragen aan een verminderde belasting voor het milieu. ' Baat het niet, dan schaad het niet' .
De afgelopen week heb ik op vakantie gepoogd een boek te lezen over het klimaat in al zijn facetten. Van heel vroeger tot nu, van heel grootschalig tot heel klein. Alle voors- en tegens van de klimaatproblematiek. Ik ben halverwege gekomen (kleine kinderen zijn funest voor het maken van leesuren), maar ben evengoed gesterkt in mijn gevoel.
Het klimaat varieert sinds haar bestaan al van heel heet tot heel koud. Er zijn hogere temperaturen geweest dan wat wij verwachten over 100 jaar, er is een veelvoud aan CO2 geweest vergeleken met nu. Alleen gaan veranderingen nu relatief snel; juist daardoor krijgen miljarden mensen ermee te maken en worden zelfs in hun bestaan bedreigd. Als je iets uit balans brengt, weet je niet hoe allerlei processen en cycli daarop reageren. We weten nog zoveel niet! En daar zullen we ook nooit achter komen. Het blijft speculeren.
Maar 1 ding staat vast: zorg dat de verstoring zo klein mogelijk wordt. Als je bedenkt dat CO2 minimaal 50 jaar in de atmosfeer blijft ronddolen, kun je niet anders dan nu de uitstoot minimaliseren. Met wat mazzel gaan we dat op zijn vroegst over 50 jaar merken! En mijn moeder heeft het mij vroeger ingepeperd: verbeter de wereld, begin bij jezelf. En aldus geschiedde: Helga goes Hybrid.
Ik ben nu aan het stoeien met een nieuw dilemma: het is een sport om zo zuinig mogelijk te rijden. Maar tja, dan zul je wel moeten rijden... Veel rijden om te kijken hoe zuinig je kunt gaan! Tja, en iedere gram CO2 uitstoot is er weer een. Hmmmm. Dilemma nummer zoveel.
terug
