Noordereiland 2008
Nieuw Zeeland bevindt zich toch echt op dezelfde wereldbol. Je zou het niet zeggen als je er heen vliegt. Het is een lange vlucht met de nodige tussenstops. Zo'n tussenstop kun je ook gebruiken om nog meer van de wereld te zien. Bijvoorbeeld in Fiji.
Meisje met de 100 geliefden
Auckland ligt op een elf kilometer lange vulkanische landengte die twee havens van elkaar scheidt: Waitemata en Manukau. Waitemata betekent sprankelend water in de taal van de Maori's. Vanaf het water heb je een prachtig uitzicht over de stad. De Maori's zouden het sowieso heel goed doen op een reclamebureau. Auckland zelf noemen ze Tamaki Makau Rau, het meisje met de 100 geliefden, omdat de stad door iedereen werd begeerd en door velen is veroverd.
Jafa
Dankzij het sprankelende water was Auckland vanaf 1840 de hoofdstad van het land. Inmiddels is dat Wellington, maar de haven maakt Auckland nog altijd tot het economische hart van het land. Dat willen de Aucklanders graag weten. Ze vinden zichzelf nog altijd een beetje bijzonderder dan de rest van de Kiwi's. Die noemen Aucklanders daarom Jafa's. Just Another Fucking Aucklander. Het contrast met de poëtische lyriek van de Maori's is groot.
Dansen op een vulkaan
Aucklanders dansen, wonen en werken letterlijk op de rand van een vulkaan. Elk heuveltje dat je vanaf het water ziet is een vulkaan. In totaal zijn het er 48. De jongste is Rangitoto, slechts 600 jaar oud. Geologisch gezien ben je dan piepjong. Geologen verwachten dat binnen nu en vijftig jaar 'something will pop up'. Als dat gebeurt dan is dat midden in de haven. De wereld kan zich dan via You Tube verheugen in een vulkanologisch spektakel.
City of Sails
De haven van Auckland berust op drie peilers. Ten eerste de industriële haven voor de vrachtschepen en de tankers. De waterfront, een opgehipt stuk zoals elke stad aan het water dat tegenwoordig heeft. En als laatste, verspreid over de hele baai, jachthavens. Auckland heet niet voor niets the City of Sails. Nergens liggen zoveel zeilboten in de haven als in Auckland. Roeland gaat een stuk je varen op een boot die heeft deelgenomen aan de America's Cup, de belangrijkste zeilwedstrijd ter wereld. En het is alleen genieten in een hoekje. De bemanning moet vol aan de bak.
Op weg naar Rotorua
Met een beetje goede wil kunnen we de vis van halfgod Maui ontdekken in de vorm van het Noordereiland. Auckland bevindt zich dan in de staart. Het hart van de Maori-samenleving bevindt zich in het lichaam van de vis. Op weg naar Rotorua zul je vele schapen tegenkomen. Er zijn zestig miljoen schapen op het eiland. Voor elke inwoner veertien.
Stinkstad
Rotorua betekent het tweede meer. Simpelweg omdat de stad ligt aan het tweede meer dat de eerste Maori's op reis over het eiland tegenkwamen. Het is een beetje een stinkstad. De vele geothermale bronnen verspreiden de lucht van rotte eieren. Het weerhield de Maori's er niet van zich hier neder te zetten. De bronnen hielden de Maori's warm in de winter, zorgden voor een warm bad en ze zijn uitermate geschikt om mee te koken.
Whakarewarewa
Eén van de weinige plekken waar die oude Maori-cultuur nog levend wordt gehouden is in Whakarewarewa. Een dorpje dat tegen Rotorua aanschurkt. Het oogt misschien een beetje als Volendam, maar het is niet gemakkelijk voor een cultuur in verdrukking om overeind te blijven. En er is ook goed nieuws. Steeds meer Maori's vervullen hoge politiek functies. In de negentiende eeuw raakten de Maori's hun land kwijt aan de Engelsen en stierven ze bijna uit. In 1900 leefden er nog slechts 40.000. Nu zijn het er 600.000.
Koken in de bron
De inwoners van Whakarewarewa zijn nog één met de bronnen. Winkels, restaurants, de kleuterschool en de begraafplaats zijn allen gesitueerd rond borrelende modderpoeltjes en spuitende geisers. De maaltijd in een restautant wordt gekookt in de bron. Het ruikt een beetje naar zwavel.
Hell's Gate
In Rotorua is het verschil tussen de hel en de hemel heel klein. Hell's Gate is een spa. Een van de velen, maar de naam trekt in dit geval de aandacht. Het gebeurt tenslotte niet vaak dat je door de poorten van de hel gaat. De modder is heilzaam. Het opent je poriën. Je moet het vooral niet in je ogen krijgen. Zwavel prikt. De poriën moeten ook weer dicht. Dat kan alleen maar met een koude douche. De ware hel. Pas als je schoon bent mag je terug naar het hemelse warme water.
Intermezzo: Een liefdesverhaal
De Maori-geschiedenis is er een van verhalen. Lange verhalen. Een klein eilandje in het meer van Rotorua is het toneel geweest van een belangrijke liefdesgeschiedenis. Tutanekai was een bastaard, die was verbannen naar het eiland. Hij was verliefd op Hinemoa. En Hinemoa op hem. Een onmogelijke liefde want Hinemoa mocht natuurlik niet met een bastaard trouwen. Elke avond speelde Tutanekai een serenade op zijn fluit en de wind droeg de muziek over het water naar Hinemoa.
De dorpelingen waren als de dood dat de Hinemoa naar hem toe zou varen. De kano's werden 's nachts vastgebonden. Op een avond trok Hinemoa al haar kleren uit en zwom naar het eiland. Ze kon echter moeilijk naakt het dorp in lopen. Totaal verkleumd sprong ze in een warm waterpoel. Om na te denken, maar ook om weer een beetje warm te worden. Uiteindelijk kwam Tutanekai kijken wie er nu in hemelsnaam in zijn vijver zat. Ze leefden nog lang en gelukkig.
Waar gebeurd
Een Maorisch sprookje denk je, maar wat dit verhaal zo bijzonder maakt is dat het echt is gebeurd. Nog altijd leven in Rotorua afstammelingen van Tutanekai en Hinemoa. Zoals bijvoorbeeld de gidsen van Roeland. Zij vormen de dertiende generatie. Het verhaal speelde ongeveer 300 jaar. Maar voor ons is het als gisteren, zullen ze zeggen. “Wij blijven onze verhalen vertellen.”
Bay of Plenty
De Bay of Plenty ligt in de boezem van de vin aan de oostkant van het Noordereiland. De engelse ontdekkingsreiziger James Cook gaf de baai haar naam nadat hij aan land bij de Maori's overvloedige hoeveelheden voedsel had waargenomen. Het milde klimaat en de uitgestrekte stranden lokken veel toeristen. De grootste attractie ligt in de baai.
White Island
De helikopter brengt je voor € 425 naar de enige actieve zeevulkaan van Nieuw Zeeland. Het kan goedkoper. Voor een boot met gids betaal je € 110. De laatste grote uitbarsting was in 2003. Ook de vulkaan dankt zijn naam aan James Cook. Hij zeilde langs en was gefascineerd door de witte gloed.
Vulkaan in beweging
Tot 1914 werd er zwavel gewonnen op het eiland, maar Een onverwachte eruptie doodde alle mijnwerkers. De kans op een eruptie is echter klein. Elke maand is het eiland weer anders. Het niveau in het kratermeer stijgt en zakt. De spanning vloeit zo gelijdelijk weg in plaats van dat hij wordt opgebouwd en met een grote knal tot uitbarsting komt.
Magnifiek
Het eiland is om met Roeland te spreken verbijsterend mooi. Het zicht vanuit de helikopter prikkelt je ogen, een buitenaards landschap doemt op, en zodra je uitstapt worden alle overige zintuigen op scherp gezet. De geur, het zachte borrelen, de kleuren. En toch altijd die spanning dat er iets kan gebeuren. Roeland: “Een van de redenen waarom ik zo van reizen hou is dat je in een ander klimaat bent, andere dingen ziet. De zintuiglijke waarneming zorgt voor een kortsluiting die mij gelukkig maakt. Wat is dit magnifiek.”
Speeltuin Gods
Net als de rest Nieuw Zeeland, dat soms wel de speeltuin van God lijkt. Het is net of God hier een beetje zit te kleien. Eilandje erbij. Bergje hier, uitzichtje daar. Roeland: “Hij moet wel heel veel van dit stukje wereld houden. Ik ben blij dat ik even met hem mee heb mogen spelen.
< terug
print volledig artikel 
