Paaseiland: Leven in de Stille Oceaan

| Paspoort |
| Beste reistijd: December t/m maart |
| Tijdsverschil: 8 uur vroeger |
| Taal: Spaans & Rapa Nui |
| Valuta: Chileense Peso |
| Visum: Nee |
| Vaccinatie: Nee |

In het eerste deel van haar verblijf op Paaseiland ging Floortje voor zonsopkomst naar een van de beroemde Moai-plateau’ s om deze mysterieuze beelden, die al eeuwenlang over het eiland waken in de juiste sfeer te bewonderen.
Niet te missen
De oude religie is inmiddels ingeruild voor het rooms-katholicisme. Ook het afgelegen Paaseiland is door de missionarissen bereikt en hoewel zij het in het begin zwaar hebben gehad zijn hun opofferingen niet voor niets geweest, want inmiddels is negentig procent van de bevolking rooms-katholiek. Om een beeld te krijgen van het leven op Paaseiland mag een bezoek aan de zondagochtendmis niet ontbreken. De mis is open voor toeristen en is eigenlijk meer een sociale gebeurtenis waar het hele eiland voor uitloopt. Niet te missen. In de kerk zie je dat de symbolen van de oorspronkelijke cultuur een plek hebben gekregen in het rooms-katholicisme.
Als je begraven wilt worden...
Bij de kerk hoort een begraafplaats. Niet naast de kerk, zoals in Europa, maar op een prachtige plek aan de ruige kust van het eiland. Jacques Brel heeft een mooi plekje op Tahiti. Maar dit is toch wel de overtreffende trap voor iemand die een laatste rustplaats zoekt. De grazende wilde paarden zorgen ervoor dat de graven niet worden overwoekerd. Ook hier keren de symbolen van de oorspronkelijke cultuur terug.
Drie kraters
Met de auto kun je het eiland eenvoudig verkennen. Er zijn slechts drie hoofdwegen, dus verdwalen is er niet bij. Het is een vulkanisch eiland waarbij de kraters van de vulkanen Rano Raraku, Rano Kao en Maunga Terevaka op de drie hoeken staan.
Rano Raraku
De Rano Raraku is de meest bijzondere plek op het eiland omdat hier alle Moai - beelden stuk voor stuk zijn uitgehakt. Rond het begin van de 13de eeuw begon men met het uithakken van de eerste beelden en tot de 16de eeuw was de productie van beelden zeer hoog. Sommige beelden zitten nog vast in de steengroeve , waaronder de grootste van ruim twintig meter lang. Deze beelden waren bijna af maar naar de reden waarom ze nooit definitief zijn uitgehakt blijft het gissen. Op de flanken van de vulkaan staan ook nog eens vijftig beelden. Een indrukwekkend gezicht, maar waarom ze daar staan is niet duidelijk. Waarschijnlijk waren ze onderweg naar de plek van bestemming: een plateau aan de kust of een heilige plek waar ze met de rug naar de zee konden waken over de bevolking.
Raadsel
Hoe de beelden werden vervoerd, blijft tot op de dag van vandaag een raadsel. Dan vormen zich altijd veel theorettes, waaronder de koelkasttheorie. Hierbij wordt het beeld als bij een koelkast stapje voor stapje voortgeduwd. Om de theorie te toetsen is een experiment uitgevoerd. Achttien mannen waren nodig om het beeld een kilometer per dag te verplaatsen. Een maand later stond het op zijn plaats. De beelden blijven even indrukwekkend als mysterieus. De meeste zijn onafgemaakt of omgevallen en liggen met een gebroken nek en rug in het kale landsschap. In totaal hebben 288 Moai ooit op hun ahu, een heilige verhoging, aan de kust gestaan.
Poging tot een verklaring
Omdat de oorspronkelijke bewoners hun geschiedenis niet hebben vastgelegd in geschriften blijft het een raadsel waarom Jacob Roggeveen alleen omgevallen en vernielde beelden aantrof bij zijn ontdekking van het eiland op die Paaszondag in 1772. Veel wetenschappers scharen zich achter de volgende theorie. In de vijfde eeuw na Chr. bereikte de eerste groep kolonisten, ook afkomstig uit Polynesië, het Paaseiland. Bij gebrek aan hout ontwikkelde deze groep een hoogstaande vorm van beeldhouwkunst. Zij werden rond 1350 gevolgd door een tweede Polynesische stam onder aanvoering van de legendarische koning Hotu Matua. Het vaderland van deze stam is waarschijnlijk de Marquesas eilanden. De stammen hebben ongeveer drie eeuwen samengewerkt. In die periode ontstonden de Moai, De spanning liep op en rond 1680 bereikten de gevechten een hoogtepunt in de beslissende slag op het eiland Poike waarin de oerbewoners uitgeroeid werden. Met deze slag kwam gelijk een eind aan de Moai- cultuur op Paaseiland. De beelden die tegenwoordig op weer op hun Ahu staan zijn in de laatste decennia gerestaureerd.
Krater
Het gebied rond de Rano Kao is met meest geschikt voor een wandeling waarbij je uiteindelijk een prachtig uitzicht hebt op de krater.
Geen witte stranden met palmbomen
Paaseiland is onderdeel van Polynesië maar je komt op dit eiland niet dezelfde stranden tegen die je vaak op de ansichtkaarten van andere Polynesisch eilanden ziet. Toch hebben ze hier één strandje in het noorden van het eiland wat wel voldoet aan het beeld van Polynesisch droomeiland, inclusief recent aangeplante palmbomen. Veel eilanders gaan op zondagmiddag naar het strand van Anakena om te genieten van hun vrije dag. Ook hier op het strand staan de reusachtige Moai te waken over het landschap. De rode tulband die de beelden hier dragen stelt het kapsel voor en is gemaakt van rode tufsteen.
Het beste duikwater ter wereld
De immense beelden die met de rug naar de zee stonden, suggereren dat hier het gevaar voor de bevolking dreigde. Laat die gedachte je niet weerhouden om te duiken in de Stille Oceaan. De wateren rond Paaseiland behoren degene met het meeste zicht vanwege de geringe hoeveelheid plankton in het water. Daarmee is ook het aantal vissen dat hier kan overleven beperkt. Maar ze zijn wel weer bijzonder. Een kwart van de vissen in de duikgebieden rond Paaseiland komt nergens anders voor. Voor de zekerheid: de Moai op de bodem is niet echt, maar ooit gebruikt voor een Franse film.