Paramaribo
Vanaf Amsterdam vlieg je in ongeveer negen uur naar de luchthaven Zanderij, die zo'n 45 kilometer onder de hoofdstad Paramaribo ligt.
Multi Culti Paramaribo
In de Surinaamse hoofdstad staan synagoge en moskee naast elkaar. Een beeld dat je in niet veel landen zult aantreffen. De Nederlandse kolonisten hebben de kerken gebouwd en Indiase immigranten, die na de afschaffing van de slavernij naar het land zijn gelokt, hebben Hindoestaanse tempels opgericht. In Suriname leven de culturen met elkaar. Ze komen samen op de markt waar iedere cultuur zijn eigen eetgewoontes toont. En dat niet alleen. De overdekte markt is de grootste van het Caraibisch gebied. Het aanbod strekt zich van ritueel geslacht vlees tot valse haarstukjes
De vogel is belangrijker dan de vrouw
In de Creoolse keuken koken de mannen.Althans bij Bar restaurant Muntje. Een ander typische mannending vind je op zondagochtend rond het onafhankelijkheidsplein. Mannen hangen een beetje bij hun auto. Op de motorkap staat een vogelkooi. "Ze zeggen wel dat voetbal de grootste sport is in Suriname. Ik blijf zeggen dat de vogelsport groter is," aldus een fanatieke 'vogelaar' Je kunt erover twisten of het een sport is, maar hij heeft gelijk dat op elk balkon een vogeltje in een kooi hangt. Voor sommige mannen is de vogel belangrijker dan hun vrouw.
Zangwedstrijden
De vogels nemen het tegen elkaar op. Vijftien minuten land moeten ze tegen elkaar fluiten. De vogel die de meeste slagen maakt, wint. Een slag is vaak onderwerp van discussie, zoiets als wel of niet over de lijn bij voetbal. De zondagse rust met het gezellige fluiten is dan snel verstoord op het plein.
Dolfijnen op de Commewijne
Suriname is niet echt een land om een strandvakantie te houden, maar dat maakt de kustlijn niet minder interessant. Huur een bootje met een schipper en vaar over de rivieren. De driesprong van de Atlantische Oceaan, Suriname rivier en Commewijne rivier is zeer voedselrijk. Het is een walhalla voor de vissers en dus ook voor de dolfijnen, die hier in grote getale komen eten.
Slavernijverleden
Het verschijnsel van slavernij werd geïntroduceerd tijdens de Engelse kolonisatie o.l.v. Lord Willoughby. Er werd toen gebruik gemaakt van Inheemse- als negerslaven om de plantages te bewerken. Om zo gauw mogelijk te profiteren van de investeringen die zijn gepleegd bij de aanleg van plantages, was het nodig dat de plantage-eigenaren de beschikking kregen over goedkope arbeidskrachten. De West Indische Compagnie (W.I.C.) had het monopolie van de slavenaanvoer in Afrika in handen en volgens het Octrooi van 1682 waren zij ook verplicht slaven te leveren aan de kolonie Suriname. Dit duurde tot 1734.
Slaven werden beschouwd als het eigendom van de meester en waren een middel om hem te helpen zo snel mogelijk rijk te worden. Slaven die verzet boden tegen de slechte behandeling, riskeerden o.a. lijfstraffen In Suriname werden de slaven te werk gesteld op de plantages (koffie-, suiker-, houtplantages e.a.).
Pas na de afschaffing van de wereldwijde slavenhandel in 1808 is enige verbetering opgetreden in de behandeling van slaven. Na deze periode was het niet meer toegestaan slaven naar Suriname te halen. Pas in 1862 werd de wet op de emancipatie aangenomen en afgekondigd. De slaven zouden met ingang van 1 juli 1863 de vrijheid krijgen, waartegen de eigenaren een schadeloosstelling ontvingen van f 300 per slaaf.
Voor meer info over de geschiedenis van Suriname: het nationaal archief
Frederiksdorp
In de Surinaamse binnenlanden kun je per boot of 'Boeing' reizen. Een boeing is geen vliegtuig maar een tot bus verbouwde truck. Of je huurt een auto. Frederiksdorp is en oude koloniale plantage. Toen de slavernij werd afgeschaft gingen de plantagehouders goedkope contractarbeiders ronselen in onder andere India en Indonesie. Zij werden gelokt met mooie beloften, maar eenmaal op de plantage bleek het werk loodzwaar en het loon zeer slecht. De arbeiders trokken massaal naar Paramaribo. Tegenwoordig kun je slapen op de oude plantage die is gerestaureerd tot een exclusief hotel.
Kasiri maken en drinken
In de binnenlanden leven nog steeds inheemse gemeenschappen in primitieve omstandigheden. Hoewel een houtvuurtje ook hier met een beetje kerosine wordt aangemaakt. Kasiri wordt hier door de vrouwen nog wel op de traditionele manier gemaakt. Het is een soort bier. De basis van kasiri is de cassave, een soort aardappel. De cassave wordt geraspt. Het sap wordt er op traditionele wijze uitgeperst. De droge pulp wordt gebakken tot een soort koek.
Kwestie van goed kauwen...
Het sap wordt gekookt en samengevoegd met de koek. Zo ontstaat een wat klonterige substantie en dat is niet de bedoeling. De klontjes moet worden weggekauwd. Daphne: Kan dat niet gewoon met een zeef. Nee, want het de menselijke speekselenzymen zorgen ervoor dat de kasiri gaat gisten.
Hoe langer de gisting, hoe hoger het alcoholpercentage wordt. Overigens melden diverse weblogs over Suriname dat je er niet echt dronken van wordt. Eerder stoned.
< terug
De smaak van Suriname
print volledig artikel 
