Obstakels

Daarom is het zo belangrijk dat de obstakels (de zogenaamde 'Air Gates') botsingen kunnen verdragen zonder dat het vliegtuig of de piloot nadelige gevolgen hiervan ondervindt. De steeds terugkerende vraag hierbij is: wat gebeurt er als een toestel een Air Gate raakt?

Koers

De 20 meter hoge Air Gates bepalen de af te leggen koers tijdens de race. Ze kunnen op twee manieren worden neergezet: twee bij twee waarbij de piloot tussen twee poorten door moet vliegen, of los van elkaar waarbij de piloot eromheen moet slalommen. Als ze naast elkaar worden gezet, is de tussenliggende afstand zo klein dat een toestel er nauwelijks tussendoor kan vliegen. De feitelijke afstand tussen elk paar is 10 tot 14 meter en de spanwijdte van een vliegtuig is ongeveer 8 meter.

Materiaal

Een Air Gate bestaat uit twee pylonnen (alleen de Quatro, een speciale Air Gate, heeft er vier), gemaakt van een licht zeilmateriaal dat onmiddellijk afscheurt als het wordt geraakt door een vliegtuig. Een botsing met een pylon is niet gevaarlijk voor de piloot en levert geen schade op voor het vliegtuig, maar zorgt wel voor een luide knal omdat de pylonnen zijn gevuld met perslucht. Ondanks de breekbaarheid zijn de Air Gates erg veerkrachtig en ze kunnen windsnelheden aan van 54 km/u zonder te worden omgeblazen. Dit komt door de kegelvorm van de pylonnen - van onder zijn ze vijf meter in doorsnee en bovenin 75 centimeter.

Techniek

Voor het concept en de constructie van de Air Gates was, vanwege de complexiteit, een inventief staaltje techniek vereist. De typerende kegel is het geesteskind van Martin Jehart, een 33-jarige Oostenrijkse ontwerper. "We wilden een poort waar de vliegtuigen doorheen konden vliegen, maar deze moest wel veilig zijn en gemaakt van een materiaal waar het vliegtuig gerust tegenaan mocht vliegen," licht Jehart toe. In 2002 begon men aan het prototype te werken. Jehart vond in de Oostenrijkse firma Bellutti een partner, gespecialiseerd in technische materialen en de fabricage van zeildoeken. Bij het testen van het ontwerp werkte Jehart ook samen met de Red Bull Air Race-piloten Peter Besenyei en Klaus Schrodt. Jehart en zijn team ontwierpen en bouwden diverse prototypen waaronder de Air Gates die het eerst werden gebruikt en die cylindrisch waren. Deze waren echter niet stabiel in de wind en Jehart kwam uiteindelijk uit op het kegelvormige ontwerp van de moderne Air Gates.

Ontwikkeling

"Maar het ontwerp is nog steeds in ontwikkeling", zegt Jehart. “We hebben altijd nieuwe ideeën, aanvullende veiligheidsvereisten, nieuwe materialen -- we kunnen altijd nog dingen verbeteren.” In de huidige structuur van de pylonnen zijn er zes delen die met behulp van klittenband aan elkaar zijn verbonden waardoor ze snel kunnen worden vervangen als ze door een vliegtuig zijn beschadigd. Een team van specialisten is altijd standby en bij races boven het water heeft het team de beschikking over speedboten.

Reparatie

"We kunnen het beschadigde deel repareren en binnen drie minuten staat de Air Gate weer overeind", aldus Jehart.