Riwald Dakar Team zonder problemen aan de finish

Dan moet je ballen hebben! Dat is de algemene mening als je onderaan de duin van Iquique staat. Dé duin van Dakar is 1000 meter en daar racen de rallywagens vanaf als ze de laatste kilometers maken vóór de finish. Met snelheden van soms wel 130/140 kilometer per uur, of zoals Gert Huzink zegt: vol gas!

Genieten

En dan, in alle volle concentratie, vergeet je wel eens te genieten, zoals Bernhard ten Brinke vertelt in het bivak. “Ik vroeg nog aan Matthieu: Is dit de dé finish? Hij bevestigde dit en ik riep tegen hem: Jee, dat had je me wel even mogen vertellen, nu vergeet ik helemaal te genieten!”

Concentratie

Maar ja, zoals hij later ook wel aangeeft, eigenlijk heb je helemaal geen tijd om te genieten, want je bent zo geconcentreerd bezig, je wil het goed doen én snel, dus kan je je geen foutjes veroorloven”.

Grijns

Eindelijk, na dagen van pech, een foutloze etappe van Erik Wevers. Hij en Fabian Lurquin stapten dan ook met een brede grijns uit de auto op het bivak. Hij kijkt dan eens omhoog, naar de duin en zegt: “Zijn we daar vanaf gekomen, echt? Als je erop rijdt, lijkt het helemaal niet zo steil, weet je dat?” Erik is nu gelukkig weer bezig zijn verloren tijd in te halen en we hebben nog 5 dagen tot aan Lima, dus we hebben er all vertrouwen in!.

Oppassen

Gert wilde vol gas, maar Eugenié Decre hield hem tegen, want hier moet je juist even op je tellen passen. “We hebben weer een goeie proef gehad, geen fouten, geen problemen met de auto, dus ja, we zijn supertevreden”. Gert ervaarde de proef van vandaag niet als lastig, omdat hij vandaag geen trucks voor zich had en dus ook niet het stuivende zand.

Lek

Wilde hij het maandag nog rustiger aandoen, dinsdag had Richard Huzink zin om weer eens van zich te laten horen. Maar wat als je aan de start staat en je monteur zegt: “Ik hoor wat sissen.” Dat betekende een lekke band voor de GINAF Truck en dus ook 5 minuten te laat bij de start. Gelukkig werden die 5 minuten snel goedgemaakt doordat ze, naar eigen zeggen ‘keihard hebben gereden’. Op de vraag of de laatste duin meeviel was het antwoord van Richard: “Dit waren geen hoge duinen, ze mogen van mij nog wel hoger.” Laten we hopen dat de ASO de komende dagen nog wat leuks voor hem in petto heeft.