De mooiste reis, het kostbaarste boekVanavond was de laatste aflevering van mijn boekenhoekje van dit seizoen. Gelukkig zat ik tussen heel wat schrijvers: Henk, Frits en Jan uiteraard, maar ook waren als gast aanwezig de sporttrainer en Telegraaf-colunmist Ton Boot en de uiterst originele ex-geheimagent Arthur Docters van Leeuwen.
De politicus als schrijver Vanavond maakte ik mij kwaad. Ik zat aan een tafel met mensen die ik erg graag mag of tenminste politiek een warm hart toedraag. Ik maakte mij dus niet kwaad vanwege de gasten aan tafel, maar vanwege een bericht in
NRC Handelsblad
waarin gemeld werd dat de LPF overweegt een publicatie uit te brengen met 'het beste van Pim Fortuyn'.
Ik kwam om te stemmen
en maakte een hokje rood van kleur
en moest toen vreselijk rennen
voorbij de dood, voorbij terreur.
Er was geschoten in het stemlokaal,
maar toch lag er geen kiezer bloedend op de grond.
De politieke moord De politieke moord kent in Nederland geen lange traditie of groot aantal slachtoffers. Het is de laatste dagen al vaak opgemerkt: na de gebroeders De Witt – die in 1672 door het Haags gepeupel, waarschijnlijk in opdracht van hoger hand werden omgebracht – en Willem van Oranje (in 1584 in Delft vermoord), leek de korte reeks van politieke moorden al lag geleden tot een einde gekomen.
De schoonheid van de Rolling StonesVanavond was het mijn eerste avond bij Villa BvD in het Kurhaus te Scheveningen en wat heb ik een plezier gehad! Niet in de laatste plaats omdat ik weer eens in de zaal zat waar ik op 8 augustus 1964 de belangrijkste dag van mijn leven meemaakte: het eerste optreden van de Rolling Stones buiten Groot-Brittanië.
Priesters, sex, jongens en meisjesVanavond was het feest! Het is natuurlijk fantastisch dat het programma Barend & van Dorp zo'n hoge televisie-onderscheiding heeft gekregen. Maar het leven en het programma gingen gewoon verder. De laatste maanden is er nogal wat drukte over priesters die, over de hele wereld, zich vergrepen hebben aan jonge of minder jonge jongens.
Roddelen op niveau. 17-04-2002 Vanavond hadden we een wel heel leuke avond, hoewel Jan een beetje ziek was, maar zich desondanks kranig door de uitzending sloeg. Het ging over condooms (met de directeur van Durex), over politiek (met Jan Peter Balkenende) en ik zou het over 'roddel' hebben.
Roddel boeit mij buitengewoon.
Hoe Nederland eerder op de Balkan in de problemen raakteVanavond (10-04-2002) ging het - het kon niet anders - over het langverwachte rapport over Srebrenica. Ik moet de lezer eerlijk bekennen dat ik het nog niet uit heb, want ik ben toch vooral iemand die met zijn neus het liefst in oude, vaak verstofte boeken steekt. Zo zijn er een aantal boeken geschreven over kleine legertjes die Nederland de afgelopen eeuwen - vaak met de allerbeste bedoelingen - naar verre streken uitzond.
De eerste zelfmoordterrorist was een Hollander! 3-4-02Na de elfde september en het recente Palestijnse zelfmoordterrorisme lijkt het wel of er iets heel nieuws is uitgevonden. Dat mensen hun eigen leven (en dat van soms vele anderen) opofferen om een bepaald doel te bereiken, is echter helemaal niet zo nieuw. Vanavond wilde ik daarom aandacht besteden aan 'onze eigen' Jan Carel Josephus van Speijk (ook wel gespeld 'Speyk'; 1802-1831).
Negentiende-eeuwse boeken zijn leuk! 26-03-2002 Vanavond was ik door omstandigheden een dagje eerder aan de beurt. Traditioneel ben ik er op woensdagavond, maar deze keer dus op een dinsdag. En daar zat ik dus tussen twee kopstukken van nieuwe politieke partijen (een politieagent van de Lijst Fortuyn en de campagneleider van Leefbaar Nederland), Jan, Frits en Henk.
Was de VOC een foute club? 20-03-2002Vanavond ging de uitzending over het mishandelen van dieren (tot ons sprak een veearts die een beetje in de war leek), over het mishandelen van Nederlandse staatsburgers door de autoriteiten in de USA (een Nederlandse jongen dreigt vanwege een drugszaak uitgeleverd te worden aan Amerika) en over het mishandelen van mensen in het algemeen (de slavernij).
De techniek van het interviewen 13-03-2002 Vanavond wilde ik praten over goede en slechte boeken, over mooie en mislukte gesprekken. De absurde aandacht die er de laatste paar adgen was voor het zogenaamde 'partijprogramma' van de inmiddels officieel als professor ontmantelde Pim Fortuyn heeft lachwekkende vormen aangenomen, terwijl de pers naar mijn smaak zich ook iets te gretig heeft gestort op Carol Ann Lee's boek over het leven van de van de vader van Anne Frank (HET VERBORGEN LEVEN VAN OTTO FRANK. DE BIOGRAFIE).
Afgelopen maandag (25-11) hebben we in een speciale uitzending afscheid genomen van Boudewijn Büch, van onze Boudewijn.
Vanavond was de laatste aflevering van mijn boekenhoekje van dit seizoen. Gelukkig zat ik tussen heel wat schrijvers: Henk, Frits en Jan uiteraard, maar ook waren als gast aanwezig de sporttrainer en Telegraaf-colunmist Ton Boot en de uiterst originele ex-geheimagent Arthur Docters van Leeuwen.
Vanavond maakte ik mij kwaad. Ik zat aan een tafel met mensen die ik erg graag mag of tenminste politiek een warm hart toedraag. Ik maakte mij dus niet kwaad vanwege de gasten aan tafel, maar vanwege een bericht in
De politieke moord kent in Nederland geen lange traditie of groot aantal slachtoffers. Het is de laatste dagen al vaak opgemerkt: na de gebroeders De Witt – die in 1672 door het Haags gepeupel, waarschijnlijk in opdracht van hoger hand werden omgebracht – en Willem van Oranje (in 1584 in Delft vermoord), leek de korte reeks van politieke moorden al lag geleden tot een einde gekomen.
Vanavond was het mijn eerste avond bij Villa BvD in het Kurhaus te Scheveningen en wat heb ik een plezier gehad! Niet in de laatste plaats omdat ik weer eens in de zaal zat waar ik op 8 augustus 1964 de belangrijkste dag van mijn leven meemaakte: het eerste optreden van de Rolling Stones buiten Groot-Brittanië.
Vanavond was het feest! Het is natuurlijk fantastisch dat het programma Barend & van Dorp zo'n hoge televisie-onderscheiding heeft gekregen. Maar het leven en het programma gingen gewoon verder. De laatste maanden is er nogal wat drukte over priesters die, over de hele wereld, zich vergrepen hebben aan jonge of minder jonge jongens.
Vanavond hadden we een wel heel leuke avond, hoewel Jan een beetje ziek was, maar zich desondanks kranig door de uitzending sloeg. Het ging over condooms (met de directeur van Durex), over politiek (met Jan Peter Balkenende) en ik zou het over 'roddel' hebben.
Roddel boeit mij buitengewoon.
Vanavond (10-04-2002) ging het - het kon niet anders - over het langverwachte rapport over Srebrenica. Ik moet de lezer eerlijk bekennen dat ik het nog niet uit heb, want ik ben toch vooral iemand die met zijn neus het liefst in oude, vaak verstofte boeken steekt. Zo zijn er een aantal boeken geschreven over kleine legertjes die Nederland de afgelopen eeuwen - vaak met de allerbeste bedoelingen - naar verre streken uitzond.
Na de elfde september en het recente Palestijnse zelfmoordterrorisme lijkt het wel of er iets heel nieuws is uitgevonden. Dat mensen hun eigen leven (en dat van soms vele anderen) opofferen om een bepaald doel te bereiken, is echter helemaal niet zo nieuw. Vanavond wilde ik daarom aandacht besteden aan 'onze eigen' Jan Carel Josephus van Speijk (ook wel gespeld 'Speyk'; 1802-1831).
Vanavond was ik door omstandigheden een dagje eerder aan de beurt. Traditioneel ben ik er op woensdagavond, maar deze keer dus op een dinsdag. En daar zat ik dus tussen twee kopstukken van nieuwe politieke partijen (een politieagent van de Lijst Fortuyn en de campagneleider van Leefbaar Nederland), Jan, Frits en Henk.
Vanavond ging de uitzending over het mishandelen van dieren (tot ons sprak een veearts die een beetje in de war leek), over het mishandelen van Nederlandse staatsburgers door de autoriteiten in de USA (een Nederlandse jongen dreigt vanwege een drugszaak uitgeleverd te worden aan Amerika) en over het mishandelen van mensen in het algemeen (de slavernij).
Vanavond wilde ik praten over goede en slechte boeken, over mooie en mislukte gesprekken. De absurde aandacht die er de laatste paar adgen was voor het zogenaamde 'partijprogramma' van de inmiddels officieel als professor ontmantelde Pim Fortuyn heeft lachwekkende vormen aangenomen, terwijl de pers naar mijn smaak zich ook iets te gretig heeft gestort op Carol Ann Lee's boek over het leven van de van de vader van Anne Frank (HET VERBORGEN LEVEN VAN OTTO FRANK. DE BIOGRAFIE).