In beeld: Werelderfgoed in Nederland
ReageerSchokland
Voormalig eiland in de Noordoostpolder. In 1859 ontruimd, omdat men de veiligheid van de bewoners niet meer kon garanderen. Kwam in 1942 droog te liggen en sindsdien zakt het langzaam weg in de veenbodem. Sinds enkele jaren probeert men dat tegen te gaan door de bodem nat te houden.
De Stelling van Amsterdam
Aangelegd van 1880-1920 als lijn van forten om Amsterdam te beschermen. Het gebied tussen de forten kon onder water gezet worden. Bij een inval zou Amsterdam het laatste bolwerk van Nederland zijn. Heeft nooit als zodanig dienst gedaan en werd met de komst van het vliegtuig overbodig. In 1963 verloor het z'n militaire functie. Sommige forten zijn nog geheel aanwezig, anderen zijn erg vervallen.
De molens bij Kinderdijk en Elshout
Vanaf de veertiende eeuw aangelegd om de Alblasserwaard droog te houden. Omdat de polder steeds verder inzakte, moesten er steeds meer molens bijkomen. De 19 die er nu staan, dateren allemaal uit 1738-1740. Sinds een aantal jaar worden de molens gerestaureerd, maar dat heeft wel geleid tot een behoorlijke financiële strop.
De binnenstad van Willemstad, Curaçao
In 1634 door de Nederlanders veroverd op de Spanjaarden en vernoemd naar de stadhouder Willem II van Oranje. De natuurlijke baai bleek een ideale plek voor een haven. Eromheen ontstond een stad in Nederlandse stijl, maar de kleuren werden toch iets anders.
Het Ir. D.F. Wouda-gemaal
Het oudste en grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld. Staat in de buurt van Lemmer en werd in 1917 ontworpen door ir. Wouda. Werd tot 1966 gebruikt om het waterpeil in Friesland te verlagen. Vanaf die tijd nam een elektrisch gemaal het over. Het Wouda-gemaal wordt nog wel ingezet als het elektrische gemaal het niet meer alleen aan kan. De laatste keer dat dat gebeurde was in januari.
De Beemster
Aanvankelijk een veengebied, maar door afgraving en stormen werd het een inham van de Zuiderzee. In 1632 drooggelegd door Leeghwater. Het land werd door middel van rechte lijnen verdeeld, een patroon dat tot op de dag van vandaag nog bestaat. In de Beemster ligt een deel van de Stelling van Amsterdam, waardoor er op een stuk grond twee Wereldefgoederen liggen.
Het Rietveld Schröderhuis
Ontworpen in 1923 door Gerrit Rietveld in opdracht van de Utrechtse weduwe Truus Schröder-Schräder, helemaal volgens de regels van De Stijl. Schröder zou er tot aan haar dood in 1985 in blijven wonen. Ook het interieur is van de hand van Rietveld. In alle kamers waren aansluitingen voor gas, water en licht, wat mooi uitkwam voor de verhuur van sommige kamers aan studenten. Oorspronkelijk had het huis een prachtig uitzicht, maar dat werd in de jaren '40 ontnomen door een autoweg. Het idee van mevrouw Schröder om het huis dan maar af te breken is gelukkig niet doorgegaan.
De Waddenzee
Het enige natuurlijke Nederlandse monument op de Werelderfgoedlijst. Het deel dat erfgoed is strekt zich uit tot in Duitsland, maar de Waddenzee loopt tot in Denemarken. In de 19e en 20e eeuw werden er meerdere plannen voorgesteld om de Zuiderzee (zoals de Waddenzee toen nog samen met het huidige IJsselmeer heette) helemaal droog te leggen, door middel van dammen tussen de eilanden. Dat plan werd te duur en dus beperkte zich men tot de Afsluitdijk.
De Amsterdamse grachtengordel
Ontworpen in de Gouden Eeuw als stadsuitbreiding van het Middeleeuwse Amsterdam. De stad was booming en had daarom ruimte nodig. Hoofdmoot zijn de Singel, Herengracht, Keizersgracht en Prinsengracht die evenwijdig aan elkaar in een halve maan lopen. Sinds 2010 op de Werelderfgoedlijst, maar pas dit weekend krijgt burgemeester Van der Laan het officiële plakkaat.
