Open brief aan de aandeelhouders van ABN AMRO Bank
ABN AMRO is een zeer solide bedrijf met gezonde balansverhoudingen, hoge
winstgevendheid, professionele en betrokken medewerkers, adequate
technische infratructuur en een tevreden klantenbasis. Alleen de strategie
was de afgelopen jaren niet sterk. Het bedrijf is er niet in geslaagd om
een eenduidige coherente strategie te formuleren en tevens is het niet
gelukt om de verschillende delen van de bank effectief te integreren.
Een kerngezond bedrijf waarvan alle parameters goed staan, behalve de
strategie, behoeft niet te worden overgeleverd als junior partner aan een
Britse bank, noch behoeft het uit elkaar te worden gereten door een
bankenconsortium. Er is ook een derde optie: een 'lean en mean' ABN AMRO
met een duidelijke strategie en een nieuw bestuur.
Deze optie krijgt thans geen aandacht maar is toch een interessante voor de
investor community. Hoe zou deze optie eruit kunnen zien?
In de eerste plaats dienen Lasalle, Banco Real, Banca Antonveneta en ABN
AMRO Australië te worden verkocht. Dit zou tientallen miljarden kunnen
opleveren. Het overgrote deel van de opbrengst (misschien 90%) zou aan de
aandeelhouders kunnen worden uitgekeerd. Elke tien miljard opbrengst zou de
aandeelhouder ongeveer eur 5 per aandeel aan cash kunnen opleveren. Bij een
opbrengst van eur 40 miljard is dat eur 20 per aandeel. De rest van de
opbrengst kan worden gebruikt voor investeringen in de overgebleven romp
ABN AMRO.
Het loskoppelen van bovengenoemde bedrijfsonderdelen is een relatief
eenvoudige operatie omdat deze onderdelen nooit echt in ABN AMRO zijn
geïntegreerd. Om het met Johan Cruijff (een groot publiek voorstander van
deze derde optie) te zeggen: 'elk nadeel heb zijn voordeel'.
Overigens betekent het verkopen van deze onderdelen niet dat de bank zich
uit deze regio's terugtrekt. Je kunt nog steeds een presence hebben met
beperkte kantoren waarbij je de voordelen van een internationaal netwerk
voor je klanten kunt behouden.
Misschien lijkt bovengenoemde verkoop van de bedrijfsonderdelen op het
scenario van het bankentrio. Er is echter een essentieel verschil. Bij het
bankentrio wordt de gehele ABN AMRO ontvlochten - inclusief de BUNL, Global
Clients, Global Markets, Transaction Banking en de BU Asia. Insiders binnen
ABN AMRO bank weten dat die specifieke ontvlechting vrijwel onuitvoerbaar
is en tot veel kapitaalvernietiging zal leiden.
In de tweede plaats dient een deugdelijke strategie te worden ontwikkeld.
Een grote netwerkbank met een viertal thuismarkten is niet meer aan de
orde. ABN AMRO dient zich te ontwikkelen tot een niche player waarbij de
strategie is geënt op de sweets spot klanten. Een coherente strategie zou
dan kunnen zijn om de nieuwe ABN AMRO rond Global Markets en haar producten
te bouwen. Inzet is dan om de geavanceerde complexe GM producten om te
bouwen voor de 'kleinere' klanten, zowel zakelijke- als particuliere
klanten. ABN AMRO heeft dan Barclays niet nodig om nieuwe hypotheekvormen
te ontwikkelen en bij Nederlandse klanten aan te kunnen bieden. En ook aan
kleinere zakelijke klanten kunnen dan leningen met interessante
modaliteiten worden aangeboden. Deze strategie zou dan van Nederland tot
Indonesië kunnen worden doorgevoerd.
Het is maar een strategievoorbeeld, er zijn natuurlijk meerdere varianten.
Duidelijk is dat er bestaansrecht is voor deze rompbank met - ook voor
beleggers - interessant potentieel.
Ook de overgebleven ABN AMRO zal wellicht niet kunnen ontkomen aan de
komende consolidatiegolf in het internationale bankwezen. Misschien zal de
kleinere overgebleven bank over twee jaar weer actief dienen te zijn in de
M&A markt. Misschien als jager, misschien weer als prooi. Maar dan zal dat
in ieder geval meer vanuit een krachtige positie zijn.
In de derde plaats - niet onbelangrijk - dient de bank nieuwe bestuurders
te krijgen. Binnen de huidige Board zijn Rijkman Groenink en Huibert
Bouwmeester volledig gecommitteerd aan de Barclays optie. Groenink heeft
geen andere keuze. De Barclays optie is in lijn met zijn strategie van de
afgelopen 7 jaren (een grote universal bank). De 'stand alone' versie
(niche player) betekent een 180 graden strategiewijziging voor Groenink en
van hem kan niet verwacht worden dat hij deze optie geloofwaardig kan
verdedigen.
Voortzetting van de strategie uit de koker van Groenink lijkt na de
afgelopen jaren geen interessante optie. Natuurlijk geldt in de financiële
wereld het adagium: '(gebrek aan) behaalde resultaten uit het verleden
bieden geen garantie voor de toekomst', maar in dit geval is extra
voorzichtigheid geboden...
Ook binnen de Board van ABN AMRO is men niet unaniem gerust op een Barclays
deal. Wilco Jiskoot en Piero Overmars zouden in de rompbank de continuïteit
van bestuur kunnen garanderen waarbij alom gerespecteerde buitenstaanders
de rol van CEO en CFO kunnen vervullen. Groter dan vier man behoeft de
nieuwe Board niet te zijn. Deze nieuwe Board kan het vertrouwen van de
beleggers terugkrijgen.
Bovengenoemde 'stand alone' optie heeft de voorkeur van vele ABN AMRO-ers.
Van top-executives tot baliemedewerkers. Helaas is de cultuur binnen de top
van ABN AMRO niet van dien aard dat risicoloos afgeweken kan worden van de
Groenink doctrine: Barclays.
Het 'prisoners dillemma' leidt ertoe dat vele topfunctionarissen binnen de
bank niet tegen de officiële leer in durven gaan. Maar neemt u gerust de
proef op de som en neem contact op met uw informele contacten binnen ABN
AMRO en vraag hen - uiteraard of the record - naar hun echte mening en u
zult zien hoeveel medewerkers de fusie of het consortium niet zien zitten.
Hun hart gaat uit naar de derde optie. (Of kijk op ABNAMROHART.nl).
Dit is niet onbelangrijk. Ook niet voor investeerders. Want als het echte
kapitaal van de bank, het Human Capital, niet betrokken is dan krijg je
leegloop. Talentvolle, professionele medewerkers gaan weg en je blijft
zitten met een kwalitatief mindere bank.
Daarentegen zal een bedrijf dat gedragen wordt door zijn medewerkers een
stuwmeer van hernieuwde energie, creativiteit, werklust en betrokkenheid
beschikbaar maken. Klant en dus belegger gaan het verschil meteen merken.
Dit is geen brief van bange bankiers (alhoewel de brief helaas wel anoniem
dient te zijn). De arbeidsmarkt in de financiële wereld is krap en een
andere baan is snel gevonden. ABN AMRO-ers komen uit een goed nest en zijn
dus aantrekkelijke employees - op alle niveaus.
Dit is een brief van professionele, betrokken medewerkers die willen
vechten voor het reële behoud van de ABN AMRO Bank. Een Nederlandse bank
die bestaat sinds 1824 als opvolger van de Oost Indische Compagnie. Een
Nederlandse bank die niet in de touwen hangt maar miljardenwinsten
genereert. Een bank waarvan de belangrijkste parameters op groen staan,
behalve de parameter van de strategie van de afgelopen jaren. Die bank mag
alleen daarom niet kapot worden gemaakt !
Daarom vragen vele betrokken ABN AMRO medewerkers u - als verschaffer van
risicokapitaal - om de derde optie op zijn minst bespreekbaar te maken. U
zult zien dat deze derde weg forse aandeelhouderswaarde gaat creëren.