Kijk hier het gesprek van Peter van Zadelhoff met Willem Middelkoop:
Integraal interview Willem Middelkoop: De patiënt ligt nog steeds op de intensive careHet interview opgeknipt per onderwerp:
Waar staan we nu? De grote catastrofe is nu afgewendDe dollar is toch nog steeds de meest veilige haven
Vier scenario's Middelkoop: deflatie, Japan-scenario, hyperinflatie en The Unthinkable
Het allerbelangrijkste is: hou je baan, er ontstaat een tweedeling
Voorpublicatie 'Overleef de kredietcrisis':
Hoofdstuk 59 - Waarom is Nout Wellink niet echt onafhankelijk?
Eigenlijk maakt het niet uit of Nout Wellink nu wel of niet doorhad welk spel de Amerikanen speelden. Als hij het niet door heeft gehad zou opstappen op zijn plaats zijn, omdat zoveel naïviteit op een dergelijke positie levensgevaarlijk is. De eigen waarschuwende brief uit 1995 van De Nederlandsche Bank wijst erop dat de top van dnb goed op de hoogte was van de gevaren van derivaten en nooit had mogen accepteren dat deze ongereguleerd zouden blijven. En als Wellink wél begreep waarom Alan Greenspan zo aandrong om de wereld van de derivaten ongereguleerd te laten, dan is de situatie nog veel erger. In feite heeft hij dan de Amerikanen immers geholpen met het over de wereld verspreiden van hun financiële rotzooi. Nout Wellink is meer dan alleen president van De Nederlandsche Bank. Wellink is de spreekwoordelijke spin in het centrale bankiersweb en na het vertrek van Alan Greenspan misschien wel de meest invloedrijke bankier ter wereld. Wie naar zijn cv kijkt, ziet dat hij ook nog lid is van de raad van bestuur van de Europese Centrale Bank. Daarnaast is hij sinds juli 2006 voorzitter van het Bazels Comité voor Bankentoezicht. Maar mogelijk het belangrijkste: Wellink heeft sinds 1997 zitting in de directie van de Bank voor Internationale Betalingen (bis), die hij van 2002 tot 2006 voorzat. Dat waren precies de cruciale jaren waarin Europa, na het openbaar worden van de Wall Street-schandalen rondom Enron en de internetbubbel, van de Verenigde Staten had kunnen eisen een einde te maken aan de zelfregulering van Wall Street. Daarnaast is hij ook nog lid van de Group of Ten Governors, de vergadering van centrale bankpresidenten van de G-10; president van het Internationaal Monetair Fonds en lid van de Financial Stability Board. Nout Wellink is door deze bundeling van posities en verantwoordelijkheden een van de allermachtigste centrale bankpresidenten ter wereld. En er zijn nog twee redenen om te twijfelen aan het gebrek aan kennis over wat er zich afspeelde in het hart van de wereld van de macht. Maar weinigen weten dat Wellink een trouwe bezoeker is van de gehei me Bilderberg-conferenties waar de inner circle jaarlijks de toestand in de wereld bespreekt. Daarnaast blijkt dat Nout Wellink, ondanks de door hem altijd naar voren geschoven onaantastbare onafhankelijke status, al jaren lid is van de machtige maar obscure Amerikaanse lobbyclub The Trilateral Commission. Kennelijk beseft hij zelf ook dat dit een vreemde situatie is, want op zijn openbare cv op de website van dnb ontbreekt dit gegeven al jaren, terwijl bijvoorbeeld vvd-coryfee Joris Voorhoeve zijn lidmaatschap gewoon vermeldt. The Trilateral Commission, offi cieel opgezet om de Verenigde Staten, Europa en Japan dichter bij elkaar te brengen, lijkt vooral bedoeld om de Amerikaanse belangen te dienen. Dit lidmaatschap is natuurlijk op geen enkele manier te verenigen met zijn onafhankelijke positie als president van De Nederlandsche Bank. Ook op andere punten heeft dnb met Wellink voorop als toezichthouder gefaald, ondanks een staf van meer dan 1000 man. Vooral de dossiers rondom Van der Hoop Bankiers, handelshuis Van der Moolen en dsb, die respectievelijk in 2005 en 2009 de poorten moesten sluiten, spreken boekdelen. In het Financieele Dagblad sprak oud-presidentcommissaris Dolf van den Brink zijn verbazing uit over het feit dat zelfs zijn opstappen uit de raad van bestuur van Van der Moolen in 2007 niet tot vragen van dnb leidde.15 Daarnaast is er natuurlijk nog het veel te laat ingrijpen toen de IJslandse bank Icesave veel meer geld van Nederlandse spaarders bleek op te halen dan de afgesproken 500 miljoen euro, en speelt bovendien nog de merkwaardige affaire rond de uitverkoop van ons goud. Dat dnb de dsb toestond om koopsommen met een provisie van 81 procent te verkopen is de kers op deze stinkende taart. Volgens ingewijden was het motto van de verkoopafdeling van de dsb ‘liegen mag, bedriegen niet’. Hoofdstuk 60 - Waarom verkoopt Nout ons goud? Een aantal jaar geleden vertelde een bankier van De Nederlandsche Bank mij een mooie anekdote over Nout Wellink. Volgens hem riep Wellink op het Frederiksplein regelmatig tegen zijn collega-bankiers: ‘Je mag maar over twee zaken liegen: over rente en over goud.’ Ik moest hier onmiddellijk aan denken tijdens het lezen van het nrc van 9 mei 2009, waarin werd bericht over de uitverkoop van goud door westerse centrale banken. Over deze uitverkoop, waarin De Nederlandsche Bank – door haar historische grote goudvoorraad van ruim 1600 ton – een centrale rol speelt, wordt inderdaad nooit de waarheid verteld. Dit tot groot plezier van landen als Rusland en China. De recente aankondiging van de Chinese overheid dat ze de afgelopen jaren ongeveer 500 ton extra goud heeft gekocht (evenveel als ons land in ruim tien jaar heeft verkocht), maakt wel duidelijk dat er iemand erg blij wordt van onze goudverkopen. Ook na de G20-bijeenkomst in Londen begin april 2009 werd goud door onze autoriteiten weer ‘misbruikt’. Volgens de Britse premier Gordon Brown wil het imf ‘het goud van de rijke landen verkopen om de armste landen te helpen’. Britse journalisten wezen fijntjes op het feit dat Gordon Brown al verschillende keren eerder met vergelijkbare uitspraken heeft geprobeerd de goudprijs omlaag te praten. Ook maakte Gordon Brown zich in 1999 als minister van Financiën al onsterfelijk door een groot deel van de Britse goudvoorraad op het dieptepunt van de goudmarkt tegen 250 dollar per ounce te verkopen; een heldhaftige poging om de goudmarkt knock-out te slaan (goud doorbrak de 1000 dollargrens in 2008). Het leidde prompt tot een opstand onder grote goudproducerende Afrikaanse landen. Na dit rumoer werd afgesproken dat de westerse centrale banken nog ‘maar’ maximaal 500 ton goud per jaar mochten verkopen. Maar deze afspraak, het zogenaamde Washington Agreement, wordt nu al jaren omzeild door meer goud ‘uit te lenen’.
Deze week kunt U het boek bestellen zonder verzendkosten via uitgeverij Nieuw Amsterdam.
Klik hier:
Willem Middelkoop: Overleef de kredietcrisis©RTLZ.nl