Het integrale persbericht.
Organisatorische aanpak DNB bij instelling noodregeling In de pers en de media is de afgelopen dagen ingegaan op het rapport van de Rijksrecherche over het onderzoek naar een mogelijk 'DSB-lek'. Het rapport zelf, alsmede een aantal aan dit rapport ontleende opmerkingen over de gang van zaken bij de Nederlandsche Bank (DNB) rond de toepassing van de noodregeling op DSB, wekken een verkeerde indruk en behoeven dus nadere toelichting. Ten eerste betreft dit de procedure binnen DNB rond toepassing van de noodregeling. Gesteld wordt dat DNB niet beschikte over een protocol over de aanvraag van een noodregeling, zodat niet beschreven was wie verantwoordelijk was voor het voorbereiden daarvan, wie daarover moest worden geïnformeerd, hoe de communicatie diende te verlopen en op welke wijze de geheimhouding moest worden gewaarborgd. Dit is onjuist, in zoverre dat wel degelijk is geregeld welke procedures moeten worden gevolgd in geval van een noodregeling. Alle belangrijke toezichtsmaatregelen, waaronder ook de aanvraag van de noodregeling, worden volgens een duidelijke procedure voorgelegd aan en besloten door de voltallige directie van DNB. Dit vloeit voort uit haar collegiale bestuursmodel, dat uitgaat van een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de directie voor belangrijke besluiten en waarborgt dat deze ook in gezamenlijkheid worden genomen. In aansluiting daarop bepaalt de zogenoemde bevoegdheidsregeling, waarin de procuraties van alle medewerkers van DNB nader zijn bepaald, uitdrukkelijk dat maatregelen zoals de noodregeling, een gezamenlijke directiebeslissing vergen. Onduidelijkheden over de verantwoordelijkheden konden derhalve niet bestaan. Dit geldt ook voor de voorbereiding. Toezichtsmaatregelen zoals deze worden volgens een vaststaand stramien onder verantwoordelijkheid van de betrokken divisiedirecteur voorbereid door de betreffende toezichtsmedewerkers en zorgvuldig gemotiveerd aan de directie voorgelegd die vervolgens na een integrale afweging besluit. Daarnaast bestaat binnen DNB de praktijk dat in zeer gewichtige gevallen de directie reeds in een vroegtijdig stadium bij de voorbereiding wordt betrokken en dat te nemen procedurele of operationele stappen volledig met de directie worden afgestemd en besproken. Dit is ook en zelfs zeer uitdrukkelijk het geval geweest bij DSB. Juist vanwege het grote belang dat met deze zaak was gemoeid is vanaf 1 oktober 2009 vrijwel dagelijks in speciaal daartoe belegde directievergaderingen de voortgang rond het DSB-dossier met de directie besproken en zijn besluiten volgens genoemd collegiaal besturingsmodel genomen. Evenmin heeft onduid elijkheid kunnen bestaan over de communicatie rond deze zaak en de te betrachten geheimhouding. Bij besluiten over toezichtsmaatregelen worden ook beslissingen genomen over de wijze van communicatie en, voor zover relevant, ook over de personen die hierover moeten worden geïnformeerd. Zoals bekend is het wettelijke geheimhoudingsregime, dat geldt voor alle medewerkers van DNB, zeer strikt. Juist daarom is separate besluitvorming over informatieverstrekking in dit soort gevallen van belang. Om de geheimhoudingsplicht adequaat te kunnen waarborgen is binnen DNB reeds sinds jaar en dag een omvangrijk stelsel van checks and balances van toepassing. Hieronder vallen zaken als geheimhoudingsverklaringen die door extern betrokkenen moeten worden getekend, Chinese walls om informatie af te schermen waar het delen daarvan niet functioneel noodzakelijk is, clean desk policies en diverse regelingen rond informatiebeveiliging. Het naleven van dit stelsel en het daarop toezien is bij DNB een tweede natuur en in het geval van DSB zonder uitzondering gevolgd. Dit stelt DNB ook juist in staat om relatief veel medewerkers bij majeure toezichtszaken te betrekken zodat snel en slagvaardig kan worden geopereerd. De conclusie kan derhalve niet anders zijn dan dat over verantwoordelijkheden, besluitvorming, voorbereiding, uitvoering of communicatie rond de noodregeling voor DSB geen enkele onduidelijkheid heeft kunnen bestaan. Het besturingsmodel en de daarbij behorende procedures vormen een systeem dat zelfs verder gaat dan een specifiek protocol. Waar het rapport van de Rijksrecherche op doelt is een formeel protocol dat meer specifiek betrekking heeft op procedurele aspecten die kunnen bijdragen aan de (technische) informatiebeveiliging en het monitoren daarvan. Doel daarvan is het nog beter kunnen beheren van de grootte van de kring van betrokkenen en het bewaken van de toegang tot informatie bij het toepassen van maatregelen zoals de noodregeling. Dit protocol heeft DNB al enige tijd geleden naar aanleiding van de bevindingen van de Rijksrecherche vastgesteld. Een tweede onjuistheid betreft het aantal personen dat daadwerkelijk kennis droeg van de aanvraag van de noodregeling voor DSB. De suggestie wordt gewekt dat circa 450 á 500 personen betrokken waren bij toepassing van de noodregeling en dat de helft daarvan met zekerheid wist of kon voorspellen dat de noodregeling zou worden aangevraagd. In ieder geval voor DNB is dit onjuist. De kring van personen die daadwerkelijk van de aanvraag tot de noodregeling afwisten was binnen DNB beperkt en betrof niet meer dan circa 50 personen. Voor het ondersteunend personeel en het beveiligingspersoneel van DNB (178 man) geldt dat zij niet wisten of niet konden weten van een eventuele toepassing van de noodregeling. Ook in die zin moet de berichtgeving dus worden genuanceerd. Overigens bevat het rapport van de Rijksrecherche op dit punt diverse dubbeltellingen ten opzichte van de door DNB verschafte informatie zodat ook de overige calculaties niet geheel correct lijken.Lees ook:
DNB slecht voorbereid op val DSB©RTLZ.nl