De financiële pijn heeft zijn grens bereikt en de emotionele pijn waarbij er lang werd gehoopt heeft zijn climax bereikt. Toch is er van een echte massale capitulatie nog geen sprake geweest. Deze wordt vaak gekenmerkt door een dag waarop er en masse wordt verkocht. Deze daling ging geleidelijk en eiste steeds meer slachtoffers. Geen one day crash maar een 'moerasdaling'. De emotie wint van de ratio en op termijn hebben de verkopers van nu weer spijt. De cyclus kan dan weer opnieuw beginnen.
In de afgelopen 25 jaar heb ik persoonlijk drie maal zo’n cyclus beleefd, eenmaal als slachtoffer en tweemaal als profiteur. De eerste was in 1998 toen we werden verrast door de Azië crisis die binnen drie maanden 35% koersdaling veroorzaakte. Het herstel was spectaculair, zoals in de grafiek te zien, maar werd door velen gemist.
In 2000 was iedereen weer aan boord en kon de volgende daling beginnen. Na drie jaar stond de index 65% lager en stapte de laatste groep beleggers over op een spaarrekening. De eerste spaaroorlog brak uit. Het herstel op de aandelenmarkt werd wederom door iedereen onderschat. Terwijl banken werden gebeld met de vraag of er wellicht een tiende procent punt meer te halen viel op een deposito, steeg de wereldindex vervolgens in vier jaar tijd met 350% !
Net toen de banken weer hun marketingcampagnes hadden draaien om ons te wijzen op de interessante rendementen van de afgelopen periode, werd de top gezet. Velen gingen aan boord op de top om vervolgens de daling van 2008/2009 in volle glorie te moeten meemaken.
In maart 2009 brak de tweede spaaroorlog uit. Iedereen stapte uit beleggen over op een spaarrekening. Het volgende herstel ging snel en fel en leidde tot een herstel van 100% in 2011.
De afgelopen daling sinds augustus kwam als een duveltje uit een doos. Het kenmerk van een crisis. Vaak is er langere tijd een onevenwichtigheid en is het duidelijk dat er iets niet in orde is. Echter het moment waarop de daling toeslaat is altijd weer een verrassing.
Toch is er goed nieuws. De derde spaaroorlog is begonnen. De vluchthavens, obligaties, zijn vol geparkeerd met cash en de banken moeten geld ophalen. Beleggers worden verleid met een procentje meer in de komende donkere dagen voor de kerst. Veiligheid voor alles. Tijd om contrair te gaan, zo lijkt mij.
Angst vervangen door hoop en vice versa. Het blijft altijd lastig ook met 25 jaar ervaring. Over een jaar weten we of de menselijke natuur wederom gefaald heeft en de cyclus van sparen en beleggen een nieuw hoofdstuk heeft geschreven. Geduld is een voorwaarde voor rendement.
Wilt u weten waar de echte kansen liggen klik dan hier.