Zones
Deze zones kiest het Kabinet nadat de wet, die beter paniek- en afbraakwet kan worden genoemd, door het parlement is aangenomen. Het kappen van bomen, het vernietigen van natuur, het aanleggen van bouwwegen en het slopen van historische monumenten, worden dan de speelbal van arrogante bestuurders en projectontwikkelaars, die lak hebben aan wat voor de burgers van nu en straks van belang is uit een oogpunt van leefbaarheid, luchtkwaliteit en het milieu en zich uitsluitend laten leiden door winstbejag.
Niets geleerd
Het kabinet kondigt met deze wet aan niets te hebben geleerd van de oorzaken die hebben geleid tot de kredietcrisis, de eenzijdige nadruk op financien en groei van de materiële productie. Terwijl de bevolking door het matigen van de consumptieve uitgaven blijk geeft van begrip voor de noodzaak te verschuiven in de richting van de kwaliteit van de economische ontwikkeling, de kwaliteit van de werkgelegenheid, de kwaliteit van de energievoorziening en de kwaliteit van de omgeving, weigert de regering deze signalen van de bevolking te verstaan. De onvrede van de burgers neemt dan ook hand over hand toe.
Onvrede
Deze onvrede uit zich deels in de populariteit van Wilders, maar ook in initiatieven van stichtingen en actiegroepen de plannen van het Kabinet te doorkruisen middels juridische acties, die volledig passen binnen onze rechtsorde. De premier heeft zich beklaagd over milieugroepen die inzake de verdieping van de Westerschelde met succes een beroep hebben gedaan op de Raad van State. Dit beklag is niet alleen “een beetje dom” van onze minister-president, maar ook een slecht signaal naar de jongeren in onze samenleving, die nog moeten leren wat het betekent te leven in een rechtsstaat. Het Kabinet heeft zichzelf in de nesten gewerkt door de opvattingen van de burgerij onvoldoende in de besluitvorming te verwerken. Niet alleen Zeeuwen komen dan in beweging.
Arnold Heertje
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
©RTLZ.nl