Sanering bankwezen
Er staat een fantastisch artikel van de oude journalistieke rot, Kees Tamboer in Het Parool van 4 november. Onder de fraaie kop “De vriendin van Bos en Tang” wijdt Kees, die ik ook al bijna een halve eeuw ken, een indringende beschouwing aan de dirigerende rol van Neelie Kroes bij de sanering van het Nederlandse bankwezen.
Bestuurbaar
De grote banken ABN Amro en ING, die beide door Wouter Bos zijn gered, zijn door Neelie Kroes vakkundig een kopje kleiner gemaakt. De noodzakelijke staatssteun was nu eenmaal slechts aanvaardbaar, indien daar een forse herstructurering tegenover staat, waardoor kleinere, bestuurbare banken ontstaan en de concurrentie op de Nederlandse financiële markt intensiever wordt.
Consumenten
Daarvan profiteren de consumenten van de banken van nu en straks. Dat is precies waar het Neelie Kroes om gaat. Kees Tamboer heeft dit scenario van a tot z in de gaten. Neelie Kroes maakt op een verstandige en strategische manier gebruik van de regelgeving die het Verdrag van Rome haar op het terrein van mededinging en ingrijpen van de overheid, aanreikt.
Menselijke maat
ABN Amro en ING waren zo groot gegroeid dat intern en extern de menselijke maat uit het zicht was verdwenen. Over deze kolossen merkt Tamboer op dat zij “onder de knoet van Neelie Kroes verschrompelen tot banken met een balanstotaal dat nog geen derde is van de Deutsche Bank in Duitsland en BNP Paribas in Frankrijk”. Zo vergaat het ook de Engelse banken, die aan het infuus van de staat liggen.
Carričre
De kans dat door deze majeure ingrepen de betrokken Nederlandse banken zich ontwikkelen in de richting van klantvriendelijke, humane instellingen is aanzienlijk toegenomen. Het werk van Neelie Kroes in Brussel krijgt op de dreigende valreep een monumentaal karakter. Dat roept de vraag op, waarom zij haar carričre niet mag afmaken.
Arnold Heertje
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
©RTLZ.nl