Herkenning
Als Minister van Financiën heeft Wouter Bos gisteren in De Volkskrant een opmerkelijk stuk geschreven. Wie de laatste maanden mijn beschouwingen over echte economie heeft gevolgd, waarin naast voor financiële zaken aandacht wordt gevraagd voor kwalitatieve aspecten, onderdrukt een gevoel van herkenning niet.
Weggecijferd
Bos betoogt dat de modellen van het Centraal Planbureau (CPB) van nature uitsluitend gaan over de financiële kanten van het economisch proces. Wat niet gekwantificeerd wordt, telt niet mee. Zodoende wordt alles weggecijferd dat voor het wel en wee van de mensen van nu en straks evenzeer van belang is. Deze belangen hebben te maken met de kwaliteit van het bestaan. Een gezonde leefomgeving, de kwaliteit van de werkgelegenheid, goed onderwijs en het behoud van natuur, milieu en cultuur.
Welvaartsmaatstaf
Terecht zet Bos zich daarom af tegen het overdreven gewicht dat wordt toegekend aan het Bruto Nationaal Product als welvaartsmaatstaf. De nadruk op kwantitatieve groei van de productie, miskent volledig de nadelige effecten van de groei op de offers die worden gebracht aan luchtkwaliteit, open ruimte, werkdruk van mensen en het verlies aan natuur in ons toch al benarde land.
Monetariseren
Terloops merkt Bos op dat economen dit wel weten, omdat zij een ruimer welvaartsbegrip hanteren. Helaas is dat slechts ten dele juist. De huidige generatie economen zit zozeer op het spoor van het alleen maar meetellen wat zich laat monetariseren, dat de kwaliteit waar Bos het over heeft buiten de financiële calculatie valt.
Verschraling
Zo is ook de huidige Directeur van het Centraal Planbureau, Coen Teulings, anders dan zijn breed georiënteerde voorgangers, van mening dat de kern van de economie wordt gevormd door markttransacties. Hierdoor verschraalt het vak en vermindert de betekenis van het CPB voor het begeleiden van de economische politiek.
Welvaartseffect
Vandaar dat Bos de mening aanvalt dat een euro die een burger zelf uitgeeft tot meer welvaart leidt dan een euro die via het innen van belastingen wordt uitgegeven. Beslissend hierbij is het welvaartseffect voor de burgers als consumenten van bijvoorbeeld goed onderwijs op langere termijn.
Beperkte voorstelling
De les van Bos is derhalve ook gericht aan het adres van zijn leeftijdgenoten, die van economie een te beperkte voorstelling hebben. Zijn kritiek op de vergrijzingssommen van het CPB vloeit hieruit voort.
Kanteling
Het artikel van Bos markeert een kanteling in het Nederlandse denken over welvaart. Nu maar hopen dat niet alleen in de politiek, maar ook in het onderwijs de boodschap wordt verstaan.
Arnold Heertje
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
- Met Apeldoorn begint de victorie
- "Hogescholen hebben karakteristieken criminele organisatie"
- "Johan Cruijff moet volhouden, Ten Have moet van het toneel"
- Machtsdenken aan top schaadt onderwijs
- Heertje: A-spelers of liever onervaren dribbelaars?
- Heertje: de beunhazen van de Amsterdamse stadsdelen
- Een krankzinnige opvatting: consumenten moeten meer besteden
- Heertje: verloedering in Amsterdam: in 2014 artikel 12-gemeente
- Heertje: Bezuinigen bij HBO leidt juist tot investeren
- Heertje: ROC Rijn IJssel minstens zo erg als InHolland
- Heertje: grote strategische fout Telegraaf
- Heertje: Voorzitter MBO-raad snapt er niks van
- ‘Bestuur ROC Rijn IJssel moet aftreden’
- "Grenzen tussen echte en officieuze criminaliteit vervagen soms"
- 'Marleen Barth (PvdA) is wolvin in schaapskleren'
©RTLZ.nl

