Kentering
Op mijn column van de vorige week over het belang van het behoud van de kwaliteit van het bestaan zijn achter de schermen meer positieve reacties gekomen dan gebruikelijk. Dit feit typeert de kentering, die allerwegen in de samenleving wordt waargenomen.
Grenzen
De eenzijdige nadruk die nu al geruime tijd is gelegd op kwantitatieve economische groei, efficiëntie, monetariseren van alles wat los en vast zit, financieel rendement en winst als doelstelling, stuit in toenemende mate op kwalitatieve grenzen. Of wij nu kijken naar de woningcorporaties, de zorg of het onderwijs, overal dreigt de kwaliteit het te verliezen van de kwantiteit.
Agressie
De agressie daarentegen neemt hand over hand toe. De roep om kwalitatief hoogwaardige woningen, verantwoorde zorg en vakinhoudelijk onderwijs wordt steeds luider gehoord.
Toekomstige generaties
Voor de besluitvorming betekent dat het in kaart brengen van de niet-meetbare aspecten, die voor de welvaart van de mensen van belang zijn, naast de op geld waardeerbare transacties. Het is duidelijk dat de Minister van VROM, Jacqueline Cramer deze les heeft begrepen. Omtrent Minister Camiel Eurlings van Verkeer en Waterstaat ben ik minder zeker. Hij lijkt te willen doorpakken op een wijze, die botst met de belangen van toekomstige generaties.
Misverstand
Deze inzichten zijn ook van belang voor de beoefening van de economische wetenschap. Speciaal in Nederland heeft de mening postgevat dat economie uitsluitend gaat over markttransacties, prijzen en geld. Hoe belangrijk ook, het is een misverstand te menen dat hiermede het hele economische palet is geschetst.
Zonder prijskaartje
Het behouden van natuurgebieden en monumenten vergt optreden buiten de markt om en oog voor het niet-calculeerbare. De theoretische economie moet dan ook weer terug naar David Ricardo (1772-1823), die als enige begreep dat er unieke goederen worden voortgebracht, waaraan geen prijskaartje kan worden gehangen.
Achter
Nederlandse economen zijn achter bij hun buitenlandse collega’s, die hiervoor al meer begrip hebben ontwikkeld. Niet voor niets ging de laatste Nobelprijs economie wederom naar drie Amerikaanse economen.
Arnold Heertje
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
©RTLZ.nl