De Autoriteit Financiële Markten (AFM) heeft de afgelopen periode onderzoek gedaan naar indextrackers. Een belangrijke conclusie van het onderzoek is dat een aantal soorten indextrackers zo complex is, dat deze niet of bijzonder lastig te begrijpen zijn voor de consument. De Rabobank en Delta Lloyd hebben direct te kennen gegeven helemaal te stoppen met het aanbieden van synthetische trackers aan particulieren. Wellicht volgen er nog meer partijen.
Rabobank Ledencertificaten
Wat verbaast is het feit dat je van een grote bank toch mag verwachten dat ze in staat moet zijn relaties uit te leggen hoe trackers werken en waar je op moet letten. Wat is anders nog de toegevoegde waarde van de bank? Anders kun je ook beleggingsfondsen wel uit het schap halen. En wat dacht je van de Rabobank Ledencertificaten? Wordt de werking en het risico daarvan afdoende uitgelegd? De dienstverlening naar de klant wordt telkens maar magerder en verder uitgekleed. Mijn ervaring is dat de particuliere belegger juist redelijk goed op de hoogte is van de verschillen tussen bijvoorbeeld fysieke en synthetische trackers. Andere kenmerken zoals leverage of securities lending zijn weliswaar minder bekend, maar de basis en de eenvoud van een normale tracker slaat heel goed aan.
Reacties
In het land wordt gemengd gereageerd op het rapport. Het valt op dat het publiek gemakkelijk op het verkeerde been gezet kan worden wanneer de AFM iets roept. Er zijn bijvoorbeeld mensen die zeggen dan maar helemaal niet in trackers te willen beleggen. Gelukkig kan ik wel gemakkelijk uitleggen wat de verschillen tussen indextrackers kunnen zijn en waar je op moet letten. Zo moeilijk is het namelijk niet. In de huidige tijd is het helaas gebruikelijk dat alles op een grote hoop gegooid wordt. Wat meer nuance zou dus welkom zijn. Wanneer de AFM wat beter zou letten op de impact van haar boodschap worden beleggers zich hopelijk sneller financieel bewust van de alternatieven voor hun bancaire beleggingsportefeuille. Wat mij betreft doen particuliere beleggers er goed aan juist uit beleggingsfondsen en –producten te stappen en in indextrackers.
Opmars
Indextrackers zijn al jaren sterk in opmars en worden steeds vaker gebruikt in beleggingsportefeuilles. Een heel groot voordeel van indextrackers is dat ze beursgenoteerd zijn. Je kunt er 'open en bloot' in handelen op elk gewenst moment van de dag. Dit in tegenstelling tot beleggingsfondsen.
Delta Lloyd
Delta Lloyd heeft een van de trackers van Lyxor vervangen door een indexfonds van eigen makelij. Deze keuze is een duidelijke stap terug. Indexfondsen lijken op indextrackers, maar hebben een aantal nadelen. Het zijn instrumenten die trachten een index te volgen met de kenmerken van klassieke beleggingsfondsen. Indexfondsen zijn veelal slechts een keer per dag verhandelbaar of – erger nog – een keer per week of maand. Als belegger wil je echter te allen tijde in of uit de markt kunnen stappen. Helaas gaan we index- en beleggingsfondsen in de toekomst hoogstwaarschijnlijk nog veel tegenkomen, omdat grootbanken en vermogensbeheerders daar extra aan kunnen verdienen. Dit is niet in het voordeel van de klant.