Oproer in stadsdelen
Een recente casus is het optreden van het stadsdeel Centrum in de Amsterdamse Jordaan. Vanouds een prachtige Amsterdamse buurt waar samenzang en saamhorigheid hand in hand gaan. Een karakteristieke leefomgeving, trekpleister voor veel toerisme en inspiratiebron voor de cultuur van de werkvloer. In de Tweede Tuindwarsstraat staan tafeltjes, stoeltjes, bankjes en plantenbakken ten behoeve van bewoners en toevallige passanten. Kleine, gezellige ondernemers bedienen hun klanten op straat, genietend van het sporadische zonlicht. De bestuurders van het stadsdeel hebben geen boodschap aan de klanten, de gewone mensen van vlees en bloed die een terrasje willen pakken in een eenvoudige, doch authentieke omgeving.
Het kabinet heft de stadsdelen gelukkig op in 2014, maar tot die tijd kunnen bestuurders op malafide wijze huishouden.
Bestuurlijke beunhazen
‘Weg ermee’, roepen de beunhazen van het stadsdeel, die bestuurlijk op hun laatste benen lopen, maar nog even het spel misbruik en macht willen spelen. Ook al zitten de mensen op hun stoeltjes niemand in de weg, ‘regels zijn regels’ wordt er geroepen. ‘Onze bevelen moeten worden opgevolgd’, zo voegen zij eraan toe. Zij hopen de ondernemers het nering doen onmogelijk te maken, maar treffen de gewone mensen.
Gewone mensen
De gewone mensen waar het omgaat, van nu, van straks en waar ook ter wereld. Arbeidsvreugde en levensvreugde worden in een klap vernietigd door armzalige dienstkloppers, waarvan de geschiedenis er al veel te veel van heeft opgeleverd. Ik hoop dat de ondernemers samen met de mensen uit de buurt zich blijven verzetten tegen de betrokken bestuurders met in hun kielzog de ambtenaren die als kippen zonder kop zich in gelid aansluiten. Trieste beelden.
© Arnold Heertje @ rtlz.nl