Een verhitte discussie die op het eerste gezicht over tientallen miljarden en onleesbare verdragsbepalingen gaat, maar een fundamenteel probleem blootlegt: De eurocrisis loopt op de klippen van de democratie.
De ophef over het noodfonds op Internet is de afgelopen dagen flink gegroeid. Op internet regent het afkeurende reacties.
Stop de Europese dictator ESM ! is een populaire youtube link op social media en #ESM is even trending op Twitter vandaag.
De Nederlandse regering is maanden geleden al akkoord gegaan en ook in de Tweede Kamer tekent een meerderheid zich af om het aan te nemen. Dus waarom nu ineens al die aandacht? Wilders heeft het journaille en het publiek wakker geschud door een kort geding aan te spannen over de Tweede Kamer stemming over het ESM. Ineens is het onderwerp onderdeel van de verkiezingscampagne geworden, al is de race bijna gelopen.
Op Twitter las ik kritiek dat de media weinig aandacht hebben besteed aan het nieuwe noodfonds waar Nederland 40 miljard aan bijdraagt, een ongekend bedrag in crisistijd. Dat trek ik me wel aan. Op RTL Z volgen we natuurlijk al heel lang uitgebreid de eurocrisis en de oplossingen die daarvoor moeten komen. Afgelopen november bereikte de crisis het kookpunt, de paniek op financiële markten groot. De kritiek was toen: de politiek moet niet praten maar echte stappen zetten. Zonder verder integratie dondert de euro uit elkaar. Zoals mijn collega Roland Koopman het deze week mooi verwoordde: ‘We hebben in Europa nu een tijdje met lossen handen mogen fietsen en vrijwel iedereen heeft nu een bloedneus of erger.” Zeventien parlementen die allemaal apart in moeten stemmen werkt niet bij het snel aanpakken van de crisis.”
Minder aandacht hebben we op de redactie besteed aan de vraag of Nederlanders de grote stappen die de Europese politiek zet wel bij kunnen en willen benen. Hoeveel van onze zelfstandigheid willen we opgeven voor een stabiel Europa ? Is het wel “eerlijk” dat Nederland dadelijk zijn veto kwijt is, maar Duitsland als grote jongen wél noodsteun kan blokkeren? Willen we nog wel een euro ? Mijn mening is daarin niet relevant. Meningen genoeg. Onze journalistieke zaak is een platform te bieden voor de discussie over alle voors en tegens , feitelijk te blijven, het hoofd koel te houden en de juiste vragen te stellen. Zodat u zelf uw mening kunt vormen of zo’n ESM een goede zaak is of niet.
De crisistrein trekt zich van het Nederlandse debat weinig aan en rijdt allang weer verder. De kans dat Spaanse banken nog eens 60 miljard aan steun nodig hebben is groot en experts zeggen dat het noodfonds dan veel te klein is om Spanje te redden.
Oftewel: we zijn er nog lang niet en de onrust op de financiële markten kan zo weer oplaaien.
De echte vraag die we – politicus, burger of journalist- elkaar moeten blijven stellen is wat Nederland met Europa wil. Politici zetten in op meer Europese integratie en stemmen hoogstwaarschijnlijk in met het noodfonds. De burger ziet dat niet zitten en is boos, want hem is wéér niets gevraagd. Zoals dat ook met de totstandkoming van de euro ging. De eurocrisis loopt op de klippen van de democratie.
