Milieurellen
Wat een gedoe afgelopen zomer over de milieurellen in de jaren tachtig. Milieu en duurzaamheid stond zo wel erg negatief in de belangstelling. Er was zelfs een heus slachtoffer. Duyvendak moest zijn biezen pakken. Minister Cramer kwam met de schrik vrij. Ze stond er hoogst verbaasd bij in de Tweede Kamer.
Frustraties
Ook het grootste deel van de Tweede Kamer had eigenlijk geen zin om hier haar belangrijke tijd aan te besteden. Maar de frustraties, de onderbuikgevoelens over de gebeurtenissen van de jaren '80 moesten blijkbaar toch geventileerd en dat stonk behoorlijk.
Winsemius
Begin jaren '80 was het inderdaad crisis. De toenmalige minster van Milieu, Pieter Winsemius, ging daar toen heel verstandig mee om. Hij was zo slim om alle partijen tot een beter milieugedrag te verleiden. En dat was nodig ook.
Bende
We zijn het weer vergeten wat voor een bende het in ons land was toen. Scholen moesten regelmatig gesloten vanwege smogproblemen, vissen uit de Rijn en Maas konden we niet meer eten, afval stapelde zich op een groeiend aantal lekkende vuilstortplaatsen,en nieuwbouwwijken, zoals in Lekkerkerk, moesten we weer afbreken omdat ze gebouwd waren op ernstig vervuilde grond.
Slecht
Het Nederlandse milieu anno 1980 was er buitengewoon slecht aan toe. Bovendien, ontdekte Pieter Winsemius, was er weliswaar goede milieuwetgeving, maar niemand hield zich eraan. 80% van de vergunningplichtige bedrijven had helemaal geen milieuvergunning en de 20% die wel een vergunning had hield zich er niet aan.
Rotzooitje
Kortom, het was een rotzooitje in Nederland. Daar reageerde de milieubeweging heel heftig op. De milieubeweging overtrad zelfs soms de wet. Dat was toen blijkbaar gewoon, want ook bedrijven overtraden stelselmatig de wet.
Schrikken
Minister Winsemius zag, kwam en overwon door iedereen bij zich aan tafel te halen en af te spreken dat alle partijen zich in elk geval aan de wet moesten gaan houden. Dat hielp, want hij liet hij de wet voortaan echt controleren door de Milieu-inspectie. Dat was even schrikken, want dat was niemand gewend in die tijd.
Prestatie
Winsemius liet ook zien dat er belangrijke kostenvoordelen waren aan het navolgen van milieuwetten, zoals energiebesparing, materiaalbesparing. Langzaam begon iedereen eraan te wennen. Bedrijven en milieuorganisaties gingen samenwerken, de milieukwaliteit verbeterde merkbaar. Een prestatie van formaat om een zo overhitte situatie onder controle te krijgen.
Boter
En dan nu 30 jaar later komen de onderbuikgevoelens los. Het was een potsierlijke vertoning deze zomer en ik begreep de verbazing op het gezicht van minister Cramer. Wat een gedoe en wat een enorme pakken druipende boter op al die verhitte hoofden.
Onlustgevoelens
Gelukkig, de zomer is voorbij en laten we hopen dat het kabinet de redelijkheid weer in het gesprek tussen bedrijfsleven en milieuorganisaties terug krijgt. Maar een nieuwe winterhype dreigt en nu over zin en onzin van kernenergie. Ook zo’n jaren '80 beladen onderwerp, waar veel frustraties voor rommelige onderbuiken zorgen. De aanpak van minister Cramer tot dusver werkt averechts. Zij zegt eigenlijk steeds weer: njet. Maar daar gaan onlustgevoelens niet van weg.
Kernenergie
Aderlatingen zijn nodig. Ik raad mevrouw Cramer aan een goede strategie te ontwerpen, waarbij er in elk geval ruimte gemaakt moet worden om dat opgeblazen gevoel weg te krijgen. Zo niet, dan voorspel ik u een lange winterhype over kernenergie. En met al die ramen en gordijnen dicht, gaat dat behoorlijk stinken.
Gerard Keijzers Hoogleraar Duurzaam Ondernemen Directeur van het Nyenrode Center for Sustainability Business Universiteit Nyenrode
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
©RTLZ.nl