Ik stond op de 21ste verdieping van een kantoorkolos aan de Amsterdamse Zuid-as te wachten op de bestuursvoorzitter van een grote bank (u kent hem nog wel, een rijk man)
Heel ver in de diepte zag ik mensen in en uit stappen in metro’s en treinen op station WTC-Zuid. Ik vroeg me af hoe bankiers, die alleen directielimousines en –liften van binnen zagen, contact hielden met wat er leeft in de maatschappij.
Deze vraag drong zich deze week opnieuw aan mij op. In een nog fundamentelere vorm. Ik vroeg me niet af hóe bankiers dat contact onderhouden, maar óf ze dat doen. Want hun gedrag geeft daar – nog steeds – nauwelijks blijk van.
We kennen de schandalen, de miljarden die nodig waren om banken en verzekeraars overeind te houden en de roep om matiging van de topinkomens. Om dat laatste te bereiken, werd zelfs een wet in elkaar geknutseld.
Deze wet was bedoeld om te voorkomen dat belastinggeld zou worden gebruikt voor bonussen. Het is onthutsend om te constateren dat het qua bonussen dan misschien gelukt is, maar dat belastinggeld nu wordt gebruikt om vaste salarissen te verhogen.
Het kan ook anders
Zo ken ik een bankier die jarenlang werkzaam was bij commerciële banken. In zijn laatste functie verdiende hij 450.000 euro per jaar. Hij kon daar nog maximaal 360.000 euro aan bonussen bij verdienen.
Deze bankier stapte in 2011 over naar een niet-commerciële bank. Daar verdient hij nu 272.000 euro per jaar, en bonussen kennen ze er niet. De bankier in kwestie leverde dus tweederde van zijn inkomen in, en daar bleef het niet bij.
Hij was namelijk ook mede-eigenaar van de bank waar hij het laatst in dienst was. Zijn aandelen werden verkocht toen hij zijn overstap maakte. Tegen kostprijs. De bankier liep daarmee 353.000 euro mis.
Zijn naam? Jan Sijbrand. Als directeur toezicht waakt Sijbrand over banken en verzekeraars. Die moeten solide en integer zijn, en de mensen die er werken deskundig en betrouwbaar.
Met het loonoffer dat hij bracht, geeft Sijbrand in ieder geval het goede voorbeeld en de burger moed. Ik hoop hem snel een keer te ontmoeten. Misschien kom ik hem wel gewoon tegen in de metro of de trein.
©rene.lukassen@rtl.nl