Zegt u het maar
Net als ik heeft momenteel iedereen een mening over Griekenland en over de vraag hoe het nu verder moet met Europa. Want iedereen weet dat Griekenland niet het enige probleemkind is. De problemen blijven zelfs niet beperkt tot Spanje, Portugal en Italië en al helemaal niet tot de Oost-Europese lidstaten. Uit allerlei survey’s en discussieblogs komt een schuldenbeeld van Europa naar voren dat op zijn zachtst gezegd somber is. Niet omdat in veel landen de begrotingstekorten en de staatsschuld snel oplopen maar omdat de bevolking geen inzicht heeft in de problemen die Europese banken en verzekeraars nog altijd veroorzaken in het financieringsspel dat zij met elkaar en met de overheid spelen. Daardoor weet niemand meer wat te denken en kan niemand zich een helder beeld vormen van het mogelijke einde van de tunnel.
Feit of fictie
Nu is Oostenrijk weer in opspraak omdat onvoldoende bekend is over de financiële verwevenheid van dat land met Duitsland in relatie tot de kredietfinanciering van Estland, Letland en Litouwen. Naar verluid gaat het om bedragen die in de honderden miljarden lopen. Oostenrijk wordt inmiddels als een tikkende tijdbom beschouwd. Verleden jaar berichtte ik al daarover, maar sinds het afgelopen weekeinde is het menens. Toen werd bekend dat Raiffaisen International plotseling een miljard minder waard was geworden vanwege afnemende koopinteresse van beleggers voor staatsleningen. De actuele koers van RI ligt inmiddels beneden de uitgiftekoers van vijf jaar geleden. Wat er werkelijk aan de hand is weer niemand. Tik, tik, tik.
Nationalisatie
Enkele maanden eerder werd het Karinthische Hypo Alpe Adria ineens door de staat overgenomen. Daardoor weet niemand meer hoe het nu werkelijk gesteld is met de innige relaties tussen deze bank en de Duitse Bayerische Landesbank. Tik, tik, tik. Op 10 januari van dit jaar verklaarde de Oostenrijkse Minister van Financiën –ene mijnheer Pröll- dat overwogen wordt om de Centrale Bank van Oostenrijk volledig te nationaliseren. Waarom, zo vraagt iedereen zich af? Het echte antwoord wordt uiteraard niet gezocht in officiële verklaringen van staatswege. Tik.tik.tik.
Angela Merkel
Als het om Oostenrijk gaat is Europa nog niet bezorgd. Angela Merkel is dat wel en daarin ligt misschien wel de belangrijkste reden van haar afwijzing van een Griekse steunoperatie. Zij hoeft namelijk niet ver te zoeken om te weten dat het in eigen huis ook niet pluis is, onder andere in relatie tot Oostenrijk. Tot nu toe is Duitsland de dans redelijk ontsprongen. Er zijn zeker banken genationaliseerd en er is ook in Duitsland behoorlijk gestimuleerd, maar het algemene beeld is toch dat het land er goed voor staat. Evenals Frankrijk en Nederland. Het zou echter zomaar kunnen gebeuren dat Duitsland op korte termijn Oostenrijk te hulp moet schieten dat zal Angela Merkel misschien niet liever willen doen, maar wel moeten doen.
Na aan het hart, dicht bij de borst
Qua cultuur liggen de beide landen in ieder geval dichter bij elkaar dan met Griekenland het geval is. Dat blijkt wel uit de recente Griekse oproep om herstelbetalingen van Duitsland en de opgestoken middelvinger-reactie van Duitsland (via de Venus van Milo in ‘Der Spiegel’) aan Griekenland.
Europees Monetair Fonds
Waarschijnlijk ligt de oplossing voor Griekenland toch in Duitsland. Zojuist maakte Minister van Financiën Schaüble namelijk bekend een Europees Monetair Fonds op te willen richten als tegenhanger van het IMF. Dat zal een omvangrijk fonds moeten worden. Met veel kennis van zaken. Die is er niet van het ene op het andere moment. Dat is pech. Vooral voor Griekenland. Daar hebben ze echt hulp nodig. En wel nu meteen.
René Tissen
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
©RTLZ.nl