Beursbel
Normale mensen hebben het eigenlijk allang opgegeven om een verklaring te vinden voor de bijna onophoudelijke stijging van de wereldwijde beurzen sinds maart 2009. Die is er dan ook niet. Regelmatig roept dit de vraag op of er sprake is van een beursbel, vergelijkbaar met de andere luchtbellen die zich de afgelopen jaren hebben voorgedaan. Terecht vragen mensen zich af hoe het toch kan dat temidden van een voortdurende verslechtering van de economie, beleggers steeds maar weer geld weten te verdienen onder het tegenovergestelde motto, namelijk dat van een verbetering van de economie. Langzamerhand begint zelfs het beeld te ontstaan dat het met de wereldwijde economie structureel beter gaat, juist vanwege de aanhoudende stijging van de beurzen. Het economisch herstel moet dus wel waar zijn.
Brutaal
Er is zelfs een nog brutalere redenering. Die zegt dat de beurzen de economie weleens door de grootste ellende heen zou kunnen trekken. De beurzen als motor van de economie? Een krommere redenering heb ik in geen jaren gehoord. De gedachte alleen al suggereert dat de financiële sector hier maatschappelijk terrein probeert terug te winnen, namelijk door actief de ontwikkeling van koersen te beďnvloeden. Normale burgers kwalificeren dit vrijwel direct als manipulatie. Echter, voor de financiële sector is het voor eigen rekening handelen –proprietary trading- normaal onderdeel van het vak. Via hun ‘prop-desks’ kunnen grote banken naar eigen inzicht posities innemen en dat kunnen ze via de macht van het grote geld op wereldschaal –en grotendeels onzichtbaar- doen. Dat zij daarmee de beurskoersen beďnvloeden staat wel vast. Alleen kan dat nooit bewezen worden. Want het is uiteraard onbekend hoe de koersen zich zouden hebben ontwikkeld zonder deze handel.
Weg ermee
Geen wonder dat de Amerikanen momenteel grote druk op de banken uitoefenen om dit soort belangenverstrengeling –in ieder geval de schijn daarvan- tegen te gaan. Als eerste lijkt Goldman Sachs daar nu aan toe te geven door hun prop-desk af te willen stoten. Het is echter nog onduidelijk hoe dat zal gebeuren. Als het al gebeurt zijn er mogelijkheden genoeg om een schijnbeweging te maken, bijvoorbeeld via het koppelen van de eigen proprekening aan die van andere grote –maar externe- partijen en vervolgens voor gezamenlijke rekening te handelen. Weliswaar neemt de ontsnappingsruimte voor grote banken onder druk van de regulering momenteel snel af, er zijn nog mogelijkheden genoeg om de koersen naar eigen hand te zetten.
Flitsgeld
Zo krijgt ook ‘high frequency trading’ momenteel steeds vaker aandacht, vooral na de volkomen onverwachte en ongekend scherpe daling –en opleving- van de Dow Jones met 1000 (op de ruwweg 10.000) punten in minder dan tien minuten van slechts drie maanden geleden. Normale mensen vragen zich al langer af wat het maatschappelijk nut van geautomatiseerde flitsgeldtransacties is. Dat de wereldwijde financiële sector er veel aan verdient staat uiteraard vast. Anders deden ze het niet. Via aanvullende regelgeving wordt nu geprobeerd om de handel tussen machines aan banden te leggen, om zodoende het risico van gevaarlijke en oncontroleerbare koersbewegingen terug te dringen.
Stoppen
Beter is het om een experiment te doen met het geheel stoppen van ‘high frequency trading’ gedurende een bepaalde periode, net als met ‘naked shortselling’ is gebeurd. Wie daadwerkelijk baat heeft bij ‘high frequency trading’ gaat dan vanzelf wel piepen. Op basis van de schade kan dan bepaald worden hoe het verder moet. Als dan blijkt dat alleen de financiële sector – en niet de wereldwijde samenleving- baat heeft bij ‘high frequency trading’ is de zaak glashelder. Afschaffen.
René Tissen
Wat vindt u van de column? Geef uw mening:
©RTLZ.nl