Slecht nieuws
Denemarken is in acute moeilijkheden gekomen vanwege het instorten van de commerciële onroerend goed- en huizenmarkt in relatie tot slecht gekapitaliseerde banken. Herfinanciering tegen gunstige tarieven is onmogelijk geworden en massale afboekingen dreigen. De situatie in Denemarken doet lijken op die in Nederland en dat belooft ook voor Nederland niet veel goeds.
Vechten op meerdere fronten
Voor Duitsland is zelfs sprake van erg slecht nieuws. Het ziet er naar uit dat binnenkort niet één, maar zelfs drie gevechtsfronten ter redding van de Euro ontstaan. Aan de zuidkant moet Duitsland binnenkort stelling nemen tegen het aanstormende gevaar van Spanje dat overweegt om de bankensector op te schonen –inderdaad dringend nodig- maar dan op kosten van Europa, lees Duitsland. Want Spanje staat met de rug tegen de muur.
Eigen huis
Dan is er ineens het noordelijke front. Duitsland moet hopen dat het bij Denemarken blijft maar begint uiteraard in te zien dat het snel en onafwendbaar mee kan worden gezogen in een neerwaartse spiraal van zwarte gat financiering. Ondertussen verschijnen telkens weer berichten over de slechte staat waarin ook de Duitse banken zich bevinden.
Deze krijgen binnenkort het geld door de strot geduwd. Want eenmaal in de achtbaan, moet je wel meerijden.
Aanvallen
Tegelijkertijd roert de financiële sector zich krachtig. Aan een nieuw Europees verdrag heeft men hoegenaamd geen behoefte. Het enige dat de sector nog wil is dat de ECB alle giftige staatschuld van lidstaten en banken overneemt om de sector zodoende in één klap van alle ellende te verlossen. De prijs die burgers voor een dergelijke handelswijze zullen moeten betalen, interesseert de banken hoegenaamd niets. Geen lor. Over de ‘moral hazard’ gesproken.
Democratie of dictaat
Aan het westelijk front loert Engeland. Dat wil wél een verdragswijziging accepteren, maar alleen als de Londense City buiten schot blijft. De arrogantie van Engeland grenst aan het ongelooflijke, maar is feit en dreigt roet in het eten van de eurotop te gooien. Duitsland houdt zich nu nog goed staande. Een belangrijk adviseur van bondskanselier Merkel herhaalde dat Duitsland geen verdragswijziging via slimme achterdeurtjes –zoals voorgesteld door Herman van Rompuy- wil accepteren. De democratie moet zijn volle beloop hebben. Anders wordt het inderdaad niets.
Strubbelingen?
Aan het oostelijk front trekt Rusland op tegen het westen door haar afweerraketten naar de NAVO-grenzen te verplaatsen. Dat was al eerder aangekondigd en is nu menens geworden. De Eurotop zou ook daarover moeten gaan. Maar dat lijkt niet waarschijnlijk.
De snel verslechterende geopolitieke situatie richting Iran neemt inmiddels angstaanjagende vormen aan, vooral omdat niet publiek duidelijk is wie nog wat in handen heeft. Dreigt ook dit proces van spanningen ‘out of control’ te raken? Of is er ‘slechts’ sprake van messenslijperij?
Patstelling
De Europese regeringsleiders lopen telkens weer tegen patstellingen op. Word stelling genomen tegen de banken, dan verliest Europa. En andersom. Toen bijvoorbeeld bekend werd dat de banken geen verliezen meer zullen hoeven te nemen op de staatsobligaties van de problematische lidstaten, moet Griekenland zich behoorlijk genomen hebben gevoeld.
En wij dan?
In geen enkele Europese stellingname –zelfs in geen enkel luchtballonnetje- komt het belang van de Europese bevolking aan de orde. Wij mogen misschien een beetje meepraten, maar het gevecht wordt over onze hoofden beslist. Komt Europa binnenkort met iets moois? Of zal ook Nederland het begrip schuldenslavernij aan den lijve leren kennen. Want die richting gaat Europa op en daar moeten we niet blij mee zijn. In tegendeel.
©René Tissen @ rtlz.nl