Smijten met woorden
Het is bijna onmogelijk om nog iets zinnigs over Griekenland te zeggen. Niet alleen zijn de meningen verdeeld over de vraag of de Grieken lid van de Eurozone en Europa mogen, moeten of zelfs kunnen blijven maar speelt de discussie daarover in alle mogelijke kringen en op alle mogelijke fronten. Feit is dat we niet weten wat te doen met Griekenland. Ook de Grieken weten dat niet. Erger is dat Europese politici zo hopeloos verdeeld zijn dat niemand meer weet of en zo ja welk ingrijpen enige kans van slagen maakt.
Spelletjes en trucjes
Gisteren maakte de Finse Minister van Financiën bekend dat hij over een aantal dagen een overeenkomst met Griekenland zal tekenen waarin geregeld wordt dat Finland recht heeft op onderpand in ruil voor de steun die het land aan Finland geeft. Deze beweging hebben we eerder gezien. Toen werd heel snel een truc bedacht om andere landen, zoals Nederland, ervan af te houden om ook een onderpand te eisen. Er werd overeengekomen dat Griekenland nieuwe obligaties zou uitgegeven, voorzien van een verzekering tegen faillissement (CDS), gekoppeld aan een zo hoge verzekeringspremie dat het voor andere landen volledig onaantrekkelijk is om op deze route verder te gaan. Het was toen de waanzin ten top. En is dat nu ook.
Vluchtgedrag
Duitsland blijft maar slaan met de zweep naar Griekenland en aan die tucht van de politiek proberen de Grieken terecht te komen. Geen wonder dat coalitiepartner Samaras van de Nieuwe Democraten al vanaf het begin van de crisis het handtekeningenspelletje speelde. Hij wil onder druk wel zijn schriftelijke goedkeuring aan afspraken met de EU geven, maar acht zich niet gebonden als het Griekse volk schade leidt. En dat is zo.
Einde oefening
Ondertussen doen de wildste verhalen de ronde over de schade voor Europa van een faillissement van Griekenland. Vooral Duitsland gaat aan kop. Het ene angstscenario na het andere wordt ons voorgetoverd, variërend van acute anarchie en burgeroorlog in Griekenland tot het domino-achtig uiteenvallen van de Eurozone en mogelijk zelfs van Europa als geheel. Inderdaad zal Griekenland bij een vrijwillige exit direct in de armoedeval terecht komen. Maar in die val komt het land toch. Zit het eigenlijk al. Europa is bezig het land volledig leeg te trekken. De gevolgen daarvan zijn grotesk en onaanvaardbaar.
Wurggreep
Alles over Griekenland is al gezegd en geschreven. Ook het voorgaande. Er komen geen nieuwe inzichten bij. De verwarring neemt elke dag verder toe. Kernvragen worden niet beantwoord. Morgen zijn de Ministers van Financiën aan de beurt om al dan niet hun zegen te geven aan het Griekse zelfmoordpakket van bezuinigingen. Ik verwacht dat deze goedkeuring er komt. Beide partijen zijn namelijk zo diep door het ijs gezakt, dat zij elkaar -onder water- in een wurggreep houden.
Het einde van een tijdperk
Ondertussen slaan de kredietbeoordelaars weer een deuk in het pakje ranzige boter dat Europa heet. Zes landen ( Italië, Spanje, Portugal, Slowakije, Slovenië en Malta), worden opnieuw afgewaardeerd en Frankrijk en Oostenrijk staan op het schavot. De schuldenlast van Europa zal nog minder betaalbaar zijn, dan nu al het geval is. We hebben het einde van het tijdperk van ‘easy money’ bereikt.
Nieuw beleid
Ook als de Europese ministers van financiën akkoord gaan met het bezuinigingspakket van Griekenland, dan nog is en blijft Europa een totale financiële chaos. Vele malen eerder heb ik voor een radicale breuk met het huidige –door de banken gedomineerde- financiële machtsspel gepleit. Ook nu nog kan gekozen worden voor 1) het kwijtschelden van de overmatige schuldenlast van lidstaten door deze tegen elkaar weg te strepen en het overblijvende gedeelte in een Europese ‘bad bank’ te stoppen en te bevriezen, door 2) het stopzetten van de handel in staatschuld en wel tot het moment dat de lidstaten daadwerkelijk het onlangs overeengekomen begrotingsevenwicht hebben bereikt. Dat kost tijd en vergt visie, samenwerking en coördinatie.
Opgelucht ademhalen
Deze maatregelen moeten Europa lucht en ademruimte geven. Anders komen we er niet en vervalt Europa vroeg of laat in chaos en anarchie. Natuurlijk zullen de banken door dit beleid een kopje –zelfs een flink hoofd- kleiner worden. Dat is precies de bedoeling.
Grote schoonmaak
Nu worden banken stapje voor stapje stuk gereorganiseerd, terwijl het beter is om in één keer orde op zaken te stellen. Heeft iemand de moed en het lef om op te staan en het einde van het bankwezen aan te kondigen zoals dat ongekend snel is gegroeid en uit de hand is gelopen? De bonussen worden aangepakt. Maar dat is het wel zo’n beetje. En oh ja, de bonussen in Nederland zijn weer stijgende. We leven in een rare wereld.
