Ongekend
Met enig cynisme stelde ik vast dat mijn kennis van Slovenië slechts een tikje beter was dan de kennis van de drie Belgische Minister-presidenten van het Duitstalige deel van hun land. Toen aan hen op televisie gevraagd werd om twee willekeurige gemeenten in dat gebied te noemen (bijvoorbeeld Eupen of Kelmis), bleven zij het antwoord schuldig.
Klein maar fijn
Met ruim twee miljoen inwoners wordt Slovenië ten westen ervan omsloten door Italië, ten zuiden en oosten door Kroatië en ten noorden door Hongarije en Oostenrijk. De hoofdstad is Ljubljana en daarvan zou je kunnen zeggen dat die het centrum van een tweede financiële brandhaard vormt, na Athene. Slovenië is een kleine economie, maar werd tot voor kort wel gezien als een goed draaiend land. Weliswaar verdubbelde de staatsschuld in de periode 2002-2008, maar daalde die daarna tot ongeveer 45% van BNP in 2011.
Politieke impasse
De politieke problemen in Slovenië zijn groot. Afgelopen december werden de verkiezingen gewonnen door een partij met de mooie naam ‘Positief Slovenië’ die wordt geleid door Zoran Jankovich, een van de rijkste mensen van het land en tevens oud burgemeester van Ljubljana. Hij won overigens geheel onverwacht. De burgers van het land waren het scherpe bezuinigingsbeleid van de centrum-linkse regering van Borut Pahor meer dan zat en dat lieten ze blijken.
Hervormingsagenda struikelt
Jarenlang kon Slovenië economisch goed functioneren omdat relatief veel buitenlandse investeerders het een aantrekkelijk land vonden om aan deel te nemen maar de meesten ervan bleken de economie niet succesvol te kunnen laten groeien. Al een tijdje maken investeerders een terugtrekkende beweging en ziet de regering zich geplaatst voor een nieuwe hervormingsagenda.
Rekening man
De uitgaven in de publieke sector moeten dramatisch omlaag, de pensioenen gaan eraan, kortom het oude liedje van burgers die de rekening moeten betalen voor de inmiddels vervlogen hoop van een beter leven in Europees verband. Net als voor Griekenland dreigt Slovenië terug te vallen naar het beperkte welvaartsniveau van voor de toetreding tot Europa.
Komt u binnen
De recente afwaardering van de kredietwaardigheid van Slovenië zal er vroeg of laat toe leiden dat het land zich tot de EU, het IMF en de ECB – de beruchte Trojka- zal moeten wenden. Het zal voor het terecht trotse land onwennig zijn om de hand op te moeten houden. Tegelijkertijd is de bevolking goed op de hoogte van hoe het met Griekenland is gegaan. Beide volken willen maar één ding: een toekomst van mogelijkheden in plaats van beperkingen. Het liefst binnen Europa.
Cyprus
Telkens weer blijkt dat Europa geen visie heeft op de schuldencrisis en het oplossen daarvan. Wat er ook gedacht en gedaan wordt, het pakt telkens weer verkeerd uit. Ondertussen weigert Europa te erkennen dat het in een vicieuze cirkel terecht is gekomen. Steeds meer geld moet naar steeds meer lidstaten en daarna moet er weer geld naar toe en dienen zich weer nieuwe lidstaten aan. Cyprus staat nog op de rol en laten we ook Griekenland niet vergeten.
De kortste weg is de snelste
Wat is beter? Een land dat niet langer aan zijn betalingsverplichtingen kan voldoen failliet verklaren, uit de Eurozone laten treden en zelfs uit unie, waarna de bevolking met een daverende klap terug op aarde komt en binnen drie tot vijf jaar weer op de benen te staan. Of er altijd maar geld in blijven stoppen (dat er niet is), met als gevolg dat de bevolking een lijdensweg van tenminste 10 jaar moet ondergaan. Om daarna alsnog te moeten constateren dat het terug bij af is.
Komt het goed?
Slovenië maakt officieel de indruk dat er weinig aan de hand is en dat is in relatieve zin misschien het geval, maar de Europese schuldencrisis slaat in absolute zin steeds harder toe. Veel Europese burgers vrezen het moment dat het hele zaakje met een klap instort. Dan is het einde eventjes zoek maar kan er orde op zaken worden gesteld door een frisse Europese ploeg, met frisse ideeën en een nieuw democratisch elan. Europa heeft een nieuwe toekomst nodig. Een zonnige.
©René Tissen @ rtlz.nl