De zaak loopt nu snel uit de hand
De Europese schuldencrisis driegt nu snel uit de hand te lopen en begint het onvermijdelijke stadium van ‘out of control’ te bereiken. Zuid-Europese bewindslieden zijn in blinde paniek. Voor de rest van Europa ligt paniek op de loer. Hoe komt het toch dat de situatie alsmaar slechter wordt, in weerwil van sussende berichtgeving dat het ook nu weer niet zo’n vaart zal lopen. Vandaag nog maakte Duitsland bekend dat de euro niet in gevaar is. Politici en experts weten niet beter. De Europese bevolking weet wél beter.
Zal Duitsland breken?
In de periode dat Ierland, Griekenland en Portugal in moeilijkheden kwamen werd officieel bekengemaakt dat het om beheersbare problemen ging die met niet eens zoveel geld konden worden opgelost. Maar werd er meteen bij gezegd, als Spanje en/of Italië eraan zouden gaan, dan betekende dat het einde van de euro. Traditioneel zijn politici niet erg trouw aan hun woorden en dat is ook nu het geval. Het momenteel waarop Spanje een volledige bailout zal vragen is nabij en het is aannemelijk dat Spanje die hulp ook zal krijgen. Duitsland kan en mag van zichzelf niet de naoorlogse geschiedenis ingaan als de breker van Europa. Ik schreef hier vele columns over.
Het geld moet ergens vandaan komen
Maar ook voor Duitsland geldt dat de hulp wel betaalbaar moet zijn. Tegenover de tsunami aan extra uitgaven en afboekingen waar Duitsland en Nederland zich momenteel vanuit Zuid-Europa mee geconfronteerd zien, moeten voldoende inkomsten staan en aan die kant van de rekening begint het zaakje momenteel te wringen. Mijn bewering is dat de economieën van Duitsland en Nederland binnenkort stil komen te vallen, ondanks de officiële statistieken die last –of zo u wilt gemak- hebben van ‘opzomeren’, een modewoord dat zeer toepasselijk is.
Kennis van de straat
In Nederland merkt de gewone bevolking elke dag dat onze economie in treurig vaarwater terecht is gekomen. In Duitsland loopt dit inzicht in de eigen economie nog wat achter bij Nederland, maar niet lang meer. Zodra binnenkort het omslagpunt bereikt wordt en ook de Duitse bevolking inziet dat de steun aan Zuid-Europa water naar een opdrogende zee dragen is, betekend dat het einde van de euro.
De dag dat de euro valt
Ondanks beweringen van het tegenovergestelde is de dag dat de euro valt angstwekkend nabij. Als het kaartenhuis eenmaal instort is er geen houden meer aan. In ieder geval is tot op heden de allesomvattende oplossing voor de Europese schuldencrisis uitgebleven. Er is geen toverstokje en ook geen hoge hoed.
Redden wat er te redden valt of snel wegwezen?
Als een olievlek verspreidt zich momenteel het wantrouwen van de bevolking in de goede afloop van de zaak, ook in Nederland en zelfs liggend op het strand in het zonnetje. Er is gelukkig geen paniek. Dat komt omdat wij gezagsgetrouw luisteren naar officiële woordvoerders die namens hun bazen hebben leren nuanceren en sussen. In Nederland is er geen plan B dat de vraag tussen blijven of vertrekken beantwoord. Moeten we in de reddingssloepen met achterlating van de rest?
De lasten drukken zwaar
Keer op keer word ontkend dat de schuldencrisis uit de hand is gelopen. Terwijl dat in het normale leven voor iedereen een vaststaand gegeven is. Teveel lenen brengt op een gegeven moment zelfs de bank in de problemen. Dat is ook in Nederland zo. Als wij al onze staatsschulden zouden meerekenen, inclusief de verstopte, verschoven en doorgeschoven schulden, dan is ook Nederland failliet in het licht van de stagnerende economie. Een overmaat aan schulden doet de economie krimpen in plaats van groeien.
Het crisisteam ligt op het strand
Komt er een crisisteam om Nederland in een veilige haven te brengen? Is het zinnig om uit de euro te stappen nu het nog kan? Niemand die het weet of het kan zeggen. Want den Haag is eventjes dicht. Op vakantie.
Ps. Frankrijk oppert zojuist dat een uitbreiding van het EFSF en het ESM mogelijk moeten zijn ter redding van Spanje. Geen opvallend bericht. Frankrijk weet immers heel goed dat het ‘next in line’ is en binnenkort zelf aan de geld pomp zal moeten. Maar eerst Italië. De dominostenen vallen in steeds sneller tempo.
© René Tissen (Nyenrode)